Hop, naar Yerseke

Vrijdagmorgen reed ik naar de boot met de bedoeling om het dek van een nieuwe, grijze, antislipverf te voorzien.

Maar dat plan werd (helaas) snel bijgesteld. Ik wou het dek hier en daar eerst opvullen met schuimepoxy ter vervanging van het wat zacht geworden balsa ertussen, maar de truc die ik wou toepassen lukt niet. het bleef dus bij één gaatje dat ik opgevuld heb met epoxyplamuur.
De rest zal voor later zijn.

Nu ik dan toch al op de boot was, keek ik op de kaart welke bestemming een goede zou zijn, en het werd Yerseke.

Motor stilleggen misschien?

Zaterdagmorgen vroeg op pad richting Krammersluizen.
Eens in de sluis, was er één enkele motorboot voor mij, voor de rest was het akelig kalm op het water.
Die ene motorboot had nog nooit gehoord van fijn stof en andere luchtvervuiling, want hij liet zijn motor vrolijk draaien, met alle stank in de sluis tot gevolg...

Op de Oosterschelde kwam de zon er mooi door, en werd het een aangename 18 graden. De wind bleef uit, zodat het op motor tot in Yerseke werd.
Even langs boei BV4 om wat zeehonden te spotten. Ik kom, zoals voorgeschreven, niet te dicht, om de diertjes niet te schrikken. Een telelens zijn wel fijn zijn :-)

In het Brabants Vaarwater zie ik een landgenoot lustig opkruisen. Die ben ik achterna gegaan (nog steeds op motor) om hem te waarschuwen dat dat sinds vorig jaar niet meer toegestaan is.
Daarna ronkte ik verder richting Yerseke.

Bij valavond wandelde ik eens over de pier van Yerseke en zag een motorboot met jonge gasten passeren.
Twee van de inzittenden aten net hun laatste chips op. Je kan raden waar de lege zak chips naartoe ging... juist: overboord.
De ernst van de vervuiling is duidelijk nog niet tot iedereen doorgedrongen...

Diezelfde gasten haalden wat later nog een stunt uit door met hun motorboot in volle vaart de vissershaven buiten te scheuren en in een grote, slippende, bocht de Beatrix haven binnen te schieten.  Knettergek, die kerels!

Zondagmorgen vertrok ik aardig vroeg om van de tij gebruik te maken.  Onderweg zag ik iets langs drijven en zeilde er naartoe: het was een losgekomen bamboestok met een stukje stof aangeknoopt.  Daar vaar je liever niet tegen denk ik zo, dus nam hem aan boord en riep Post Wemeldinge op.  Na wat overleg meldde ik mijn komst bij Jachthaven Wemeldinge en leverde daar deze staak af.

Tegen de namiddag vormden zich donkere wolken aan de horizon. Het plan om aan het Mastgat te ankeren liet ik maar varen, en voer verder naar de Krammer.  Onderweg trok ik mijn zeilpak aan en nam de zeilen weg.  Ik verwachtte regen, en helemaal niks wind meer.

Mijn vermoeden klopte: eens in de sluis begon het te regenen.

De rest van de tocht was alweer op motor.  Niks wind, en gelukkig bleef het bij die ene bui.

Zeilen is fijn, als er wind is  :D

Volkerak: spiegelglad

Brabants Vaarwater: voor het lapje

Altijd fijn om eens een bruinvis tegen te komen

6 dagen Oosterschelde

Een poos geleden vroeg mijn dochter me of ze nog eens mee kon voor een zeiltochtje.
Met haar had ik al vaker zeiltochten gedaan, maar vooral op de Grevelingen.
Nu wou ik de Oosterschelde op.
Eén van de redenen was ook om zo weinig mogelijk sluizen te moeten doen, die zijn zo ontzettend druk tijdens het hoogseizoen.

Eerste dag zeilden we naar St. Annaland om inkopen te doen in de Jumbo daar.
Het is overigens best wel een leuke haven.
Daags erna zeilden we richting Burghsluis. Ik verwachtte een rustige haven, maar zo draaide het niet uit: we moesten stapelen, en dat is dan de eerste keer in mijn 'zeil-carriere'  :D
We wandelden naar het dorpje en wilden ook nog een fikse wandeling maken naar de Stormvloedkering, maar dat laatste lieten we uiteindelijk maar zo.

Woensdag trommelden we vrij snel de buren op omdat we wilden vertrekken. Men voorspelde onweders, en het leek ons dat het slimste om een kort stukje richting Zierikzee te zeilen en daar binnen te lopen.  Uiteindelijk kwamen we redelijk vroeg aan in Zierikzee, maar de onweders bleven uit.
Met mn dochter trok ik het stadje in.  Best wel leuk om Zierikzee te bezoeken met de boot, in het hoogseizoen.

Van Zierikzee naar Yerseke was een heel leuke zeiltocht, en vooral omdat we een poos na ons vertrek een bui zagen passeren over Zierikzee, en voor ons een vette over Yerseke.  We zaten er net tussenin.
Het leek wel of er een stolp over mn boot stond  :P
In Yerseke kochten we verse mosselen bij de Viskeete.  We gingen ook nog wat shoppen in het dorpje.

Goes had ik nog nooit bezocht. Het werd dus echt eens tijd om daar naartoe te zeilen.
Yerseke - Goes is helaas een bijzonder kleine afstand, dus maakten we een ommetje door het Brabants Vaarwater en de Witte tonnen Vlije, om wat zeehonden te gaan spotten.
We voeren uit met stroming tegen en ik maakte een snelle inschatting hoe lang het stukje zandbank, waar de zeehonden liggen, nog droog bleef. Juist gegokt alvast zodat we toch wat zeehonden konden zien.  Ik was duidelijk niet de enige met dat plan, want het was er een komen en gaan van schepen.
Volgens mij zijn er zeehonden tussen die zichzelf fotogeniek vinden :P
Na de fotosessie ging het richting Goessche Sas.

Een 10-tal minuten nadat ik afmeerde aan de wachtsteiger kwam er een zeiljachtje aan met een wat ouder, maar nog bijzonder sportief, koppel.  Ze meerden af achter mij.
De dame vroeg of ik van 'De Vlije' kwam en ik bevestigde dat.
"Oh, leuk.  Weet je: in dat haventje is er iemand die een leuk boekje schreef."
   "Wel, dat ben ik.", antwoordde ik.
"Echt? Wat fijn je te ontmoeten!  Wacht, kan je mijn exemplaar dan even gauw signeren?"
En zo had ik dus een mini signeersessie op de steiger daar.

Wat later ging de sluis open, en konden we schutten.
In de jachthaven naast de sluis namen we een ligplaats voor de nacht en leenden er fietsen om naar het dorp te rijden.
Goes bezoeken met mn dochter was best wel leuk.

De voorlaatste dag van onze tocht ging het weer naar St. Annaland.  We wilden eerst naar Herkingen, maar toen we op de marifoon hoorden dat het er behoorlijk druk was, weken we dus uit naar St. Annaland. Ik beloofde mijn dochter gezonde voeding, en zo geschiedde ook: Kebab bij de eettent op de hoek  :D

De laatste ochtend voer ik uit en steek, zoals steeds, het vaargeultje voor de haveningang over.
Eens over gestoken trek ik dan mn zeilen op en draai dan af.  Maar deze keer voer ik vast!  "Wow!  is dat hier dan zo ondiep!?
Ik geraakte weer los, draaide de boeg richting vaargeul naar het westen en voer wat verder opnieuw vast.  Het is nu wel springtij en laagtij, maar dat het er zo ondiep was verraste me.
Toch even onthouden voor de volgende keren!

Of het een geslaagde tocht was? Jazeker!

De mooie steigers van St. Annaland