4 dagen vol verrassingen

Ik wou er nog eens 4 dagen op uit trekken, solo.
Elke dag leert men bij op die manier, en deze keer was het niet anders.

De eerste reef zat er netjes in

Donderdagmorgen voer ik uit met een reefje in het grootzeil.  Eens buiten op het Volkerak leek dat meer dan overkill.  Met hooguit 8 knopen wind was dat zeker niet nodig.
Maar de weersvoorspellingen beloofden een 14 a 19 knopen en dan is 1 reefje zelfs wat mager, dus liet ik hem gewoon zitten.

De tweede reef was een rommeltje

Na de sluisdoorgang aan de Krammer nam de wind toe en werd stilaan zelfs een tweede reef nodig.  Met veel moeite kreeg ik dat voor elkaar, in de toenemende golfslag en rukwinden.

Ow, waar is de windex naartoe?

Niet veel later was mijn Windex er vandoor.  Chuck, hoe kan dat nou? In elk geval werd het meteen een gemis.  Zonder die windex is lastig zeilen.
Na een kwartier opkruisen thv Stavenisse (video op Youtube), met tij tegen, kon ik eindelijk de Witte Tonnen Vlije indraaien.
Vanaf daar zeilde ik met een rotvaart naar Wemeldinge.
Ik riep de jachthaven al op met de vraag naar een ligplaatsje voor de nacht, en kreeg S29.
Daar werd het even een knoeiboel: de wind duwde me dwars tegen de vingerpieren aan, nog voor ik de boot voldoende vaart in achteruit kon geven.  Gelukkig kwam er meteen een man me helpen en kon ik de boot de box invaren.  Solo en veel wind, het werkt niet altijd goed bij me. 

Krasjes in de gelcoat

Tijdens het geknoei raakte ik met de preekstoel een ander jacht.  Ik heb dat dan maar gemeld bij de havenmeester en mijn naamkaartje achter gelaten.
Wat later hoorde ik plots mijn naam roepen... bleek het een oude klant van me te zijn  :-)
en warempel: hij is de eigenaar van het jacht dat ik geraakt had.
Hij bekeek de schade en het viel allemaal dik mee, zei hij.
Die avond trakteerde hij me zelfs met friet  :P

Vrijdagmorgen stapte een kennis van me aan boord, om 7u.
We voeren meteen uit richting Bruinisse.  In tegenstelling tot donderdag was er nu niet veel wind.
Het was een rustig tochtje.
Aan de grevelingensluis moesten we als vanouds redelijk lang wachten.  Na de sluis draaide ik voor een keertje de WSV binnen, en niet naar gewoonte de Marina wat verderop.  Het prijsverschil voor een nachtje is inderdaad behoorlijk: 14,8 ipv 21eur.
Dirk, mijn passagier, nodigde me prompt uit om eens lekker te gaan eten, en nam me mee naar Bru17.  Ik was daar nog nooit geweest en moet toegeven: het was heerlijk.

Zaterdagmorgen wist ik niet goed waarheen: op de drukke Grevelingen blijven? Weer de Oosterschelde op?  Ik koos voor Yerseke.  Ik leerde laatst een koppel kennen, die bij mij een grootzeilhoes kochten, en die liggen daar met hun Pirhana.  Ze gingen een dagje zeilen en ik stuurde ze een SMSje dat ik er aan kom.
Deze trip was ontzettend rustig. Weinig wind. Ik heb er de gennaker bij gezet om toch wat vaart te hebben.
Die avond heb ik van het koppel een kilootje verse mosselen gekregen. Dat waren de allereerste mosselen voor dit jaar :-)  Zij hadden ze gekregen van een vissertje uit hun haven.
Het klaarmaken was improvisatie:  met snijboontjes en een rode peper, ik had niets anders aan boord.

Ze gaven regen...

Zondag vertrok ik al om 7u om het laatste stukje tij mee te hebben.  Ik wou aan de Keeten B zijn als de tijd keerde, en dat had ik dan goed ingeschat, want krek bij de kentering van het tij, zat ik in de Witte Tonnen Vlije.
De rest van de tocht verliep prima. 

Smaakte alvast naar meer :-)

Ze voorspelden 14 a 19 knopen.
Er stond toch wel een stuk meer...

Een Midget 26: dat is nu eens wat we ooit willen kopen

Die monopiles achtervolgen me!

Vreemd vervoer.. wat is dit?

De nieuwe mast staat er op!

Een Friendship 26 zeilt toch maar lastig, zo zonder mast  :P
Het werd tijd dat de nieuwe mast er op ging, en dan nu vooral om het winterzeil weer degelijk over de kuip te kunnen hangen.

Ik had eind oktober bij Noorschans prijs gevraagd voor een nieuwe mast.  Hun offerte was de meest interessante, los van het logistieke vraagstuk.  Een nieuwe mast vervoer je niet zomaar even.

Begin november bracht ik de oude mast en giek tot bij hen zodat ze deze konden namaken.
Door een misverstand werd de mast pas gemaakt in december en ze wilden de boot bij hen om de verstaging prima op maat te kunnen maken.
Na nog wat heen en weer mailen met vragen en instructies kon ik dan voorbije weekend de boot gaan halen.
Dankzij de bereidwillige hulp van mijn kameraad kon dit op één dag geregeld worden.

De nieuwe windex...
staat al meteen scheef

De mast stond er op, enkel moet ik nog zorgen voor een nieuwe achterstag spanner en trimplaatjes aan de voorstag zodat ik de Smartroller later gemakkelijk kan monteren.
Goed op tijd ontdekte ik dat ze de Windex vergeten waren, die lag nog veilig in de kuip, en daar wijst ie zelden de juiste windrichting aan.  Met een veiligheidsharnas aan kon ik in hun mastenkraan klimmen en de windex zelf plaatsen.
Helaas moet die windex nadien tegen die ladder aangetikt hebben bij het aan boord stappen, en staat hij al scheef... we waren vergeten om eerst de ladder weg te draaien en pas daarna aan boord te stappen.

Alweer mist...

Op weg naar mijn eigen haven kreeg ik nog maar eens een portie mist.
De stekkers van toplicht en stoomlicht waren nog niet gemonteerd en blijkbaar trok dat de aandacht van de scheepvaartpolitie. Die voeren op mij af bleven even naast mij varen, en trokken dan verder.
Mijn tweekleurenlicht op de boeg brandde, en mijn heklicht, maar geen stoomlicht.
Verder was alles in orde, maar het is nooit leuk om gecontroleerd te worden.  In elk geval kwamen ze niet aan boord, enkel een visuele controle.

De Volkeraksluis draaide voor mij alleen, en het was pure service want ik hoefde niet eens de oproepknop te gebruiken, ik kon haast gewoon meteen binnen varen in de sluis.

In mijn eigen haven stond mijn kameraad me al op te wachten, en dat wordt een mens snel gewoon  :P

Eens de boot vast lag in zijn box haalden we de giek uit de kajuit.  Verbaasd waren we dat er geen reefinstallatie op zat, enkel trekkoordjes en drie schijven achteraan de giek. Vooraan, aan de lummel zaten drie klemmen van 'moderne' makelij.
Ik mailde Noordschans dat volgens mij diek giek nog niet klaar is.
Dezelfde dag nog kreeg ik antwoord dat de giek wel klaar is, en ze legden uit hoe je de reeflijnen moet plaatsen:
"Ik zal proberen uit leggen hoe het reefsysteem werkt.
Onder aan giek zitten meerdere beugels 2 daarvan kunnen niet schuiven, namelijk de neerhouder en de grootschoot.
De andere zijn voor de reeflijnen deze horen los te zitten in de rail.
Aan deze ogen bevestigt u de reeflijn, dan gaat de reeflijn door het oog van het grootzeil, dan gaat de reeflijn naar de achterkant van de giek, dan gaat de lijn door de giek (binnenkant)en komt bij de mast uit de giek.
In de kop zitten klemmen on de reeflijn vast te zetten.
Mocht het nog niet duidelijk zijn kan ik nog wel een plaatje sturen."

De giek is dus wel in orde.
Mij rest nog de blokken op de mastvoet te monteren, en de stekkers voor toplicht en stoomlicht.
Het hoofdstuk 'nieuwe mast' kan ik afsluiten.

Hop, naar het volgende probleem: mijn vlaggenbrief in orde krijgen, zodat ik EINDELIJK mijn marifoon kan overzetten en er de machtiging voor aanvragen...

Ze waren wel mijn vlaggenlijntjes vergeten...
dat wordt iets voor de volgende winter