De nieuwe mast staat er op!

Een Friendship 26 zeilt toch maar lastig, zo zonder mast  :P
Het werd tijd dat de nieuwe mast er op ging, en dan nu vooral om het winterzeil weer degelijk over de kuip te kunnen hangen.

Ik had eind oktober bij Noorschans prijs gevraagd voor een nieuwe mast.  Hun offerte was de meest interessante, los van het logistieke vraagstuk.  Een nieuwe mast vervoer je niet zomaar even.

Begin november bracht ik de oude mast en giek tot bij hen zodat ze deze konden namaken.
Door een misverstand werd de mast pas gemaakt in december en ze wilden de boot bij hen om de verstaging prima op maat te kunnen maken.
Na nog wat heen en weer mailen met vragen en instructies kon ik dan voorbije weekend de boot gaan halen.
Dankzij de bereidwillige hulp van mijn kameraad kon dit op één dag geregeld worden.

De nieuwe windex...
staat al meteen scheef

De mast stond er op, enkel moet ik nog zorgen voor een nieuwe achterstag spanner en trimplaatjes aan de voorstag zodat ik de Smartroller later gemakkelijk kan monteren.
Goed op tijd ontdekte ik dat ze de Windex vergeten waren, die lag nog veilig in de kuip, en daar wijst ie zelden de juiste windrichting aan.  Met een veiligheidsharnas aan kon ik in hun mastenkraan klimmen en de windex zelf plaatsen.
Helaas moet die windex nadien tegen die ladder aangetikt hebben bij het aan boord stappen, en staat hij al scheef... we waren vergeten om eerst de ladder weg te draaien en pas daarna aan boord te stappen.

Alweer mist...

Op weg naar mijn eigen haven kreeg ik nog maar eens een portie mist.
De stekkers van toplicht en stoomlicht waren nog niet gemonteerd en blijkbaar trok dat de aandacht van de scheepvaartpolitie. Die voeren op mij af bleven even naast mij varen, en trokken dan verder.
Mijn tweekleurenlicht op de boeg brandde, en mijn heklicht, maar geen stoomlicht.
Verder was alles in orde, maar het is nooit leuk om gecontroleerd te worden.  In elk geval kwamen ze niet aan boord, enkel een visuele controle.

De Volkeraksluis draaide voor mij alleen, en het was pure service want ik hoefde niet eens de oproepknop te gebruiken, ik kon haast gewoon meteen binnen varen in de sluis.

In mijn eigen haven stond mijn kameraad me al op te wachten, en dat wordt een mens snel gewoon  :P

Eens de boot vast lag in zijn box haalden we de giek uit de kajuit.  Verbaasd waren we dat er geen reefinstallatie op zat, enkel trekkoordjes en drie schijven achteraan de giek. Vooraan, aan de lummel zaten drie klemmen van 'moderne' makelij.
Ik mailde Noordschans dat volgens mij diek giek nog niet klaar is.
Dezelfde dag nog kreeg ik antwoord dat de giek wel klaar is, en ze legden uit hoe je de reeflijnen moet plaatsen:
"Ik zal proberen uit leggen hoe het reefsysteem werkt.
Onder aan giek zitten meerdere beugels 2 daarvan kunnen niet schuiven, namelijk de neerhouder en de grootschoot.
De andere zijn voor de reeflijnen deze horen los te zitten in de rail.
Aan deze ogen bevestigt u de reeflijn, dan gaat de reeflijn door het oog van het grootzeil, dan gaat de reeflijn naar de achterkant van de giek, dan gaat de lijn door de giek (binnenkant)en komt bij de mast uit de giek.
In de kop zitten klemmen on de reeflijn vast te zetten.
Mocht het nog niet duidelijk zijn kan ik nog wel een plaatje sturen."

De giek is dus wel in orde.
Mij rest nog de blokken op de mastvoet te monteren, en de stekkers voor toplicht en stoomlicht.
Het hoofdstuk 'nieuwe mast' kan ik afsluiten.

Hop, naar het volgende probleem: mijn vlaggenbrief in orde krijgen, zodat ik EINDELIJK mijn marifoon kan overzetten en er de machtiging voor aanvragen...

Ze waren wel mijn vlaggenlijntjes vergeten...
dat wordt iets voor de volgende winter

Tweede keer, goede keer :-)

Maandag namiddag deed ik mijn kantoor toe, en reed naar de nieuwe boot.
Doel was om op 1 november mijn oude mast af te geven bij Noordschans.
Meteen voer ik uit richting Willemstad, waar ik nog net voor valavond arriveerde.Intussen ben ik vaste klant bij jachthaven De Batterij  :P

De ochtend erna vertrok ik al om 7u richting Noordschans, waar ik een uurtje later binnen liep.
Onderweg kwam er alweer mist opzetten wat een heel mooie foto opleverde.

Het blijft nog wat wennen, zo met een binnenboord motor.  Ik moest mijn manoeuvre om achterwaarts naar rechts in te draaien twee keer proberen.
Maar geen geklaag, de sluis daags ervoor ging als als een fluitje van een cent.

Na het afleveren van de mast vertrok ik meteen weer richting thuishaven.
Onderweg nog wat mist, maar met de navigatiesoftware en GPS op mijn tablet verliep dat erg vlot, net zoals op de heenweg.

Tijdens de hele tocht bekeek ik de boot nog wat beter, en zo viel mijn oog op een nieuw mankementje: de geleideblokken naast de mast zijn dringend aan vervanging toe.
(toch eens kijken of ik geen ezeltje kan vinden....)

No even wachten op het finale factuur van de mast en dan bekijken of ik nog deze maand de nieuwe mast kan afhalen.

Wordt vervolgd!

Een iets te dichte mist

De afspraken waren reeds gemaakt: we zouden onze oude mast naar Noorshans brengen zodat ze deze konden namaken.
Van alle offertes voor een nieuwe mast die we ontvingen, vonden we Noordschans voor ons de interessantste.
Ook de logistieke kant was belangrijk, want zo even snel een mast verplaatsen is niet simpel, daar is het bagagerekje van mijn wagen net iets te klein voor.

Het plan was dus om de mast naar Noordschans te varen vandaag.
Heel erg vroeg reden we al naar de boot, om zo het maximale uit de daglichtperiode te halen.
Er was mist, maar in de haven leek het niet dramatisch.
Ik gokte er ook op, omdat ze een zonnige dag beloofden, dat die mist wel gauw zou optrekken.

Verkeerde gok, want nog voor ik goed en wel het Volkerak op was, doemde die dikke mist op.
Ik had al wel vaker door de mist gevaren, maar deze keer heb ik me er ferm aan mispakt.
Dat beetje mist dat men voorspelde bleek heel dichte mist te zijn.
Ik moet met schroom toegeven dat het eigenlijk onverantwoord was om uit te varen.

Onderweg passeerden we de ene visser na de andere, in hun kleine bootjes, zonder navigatielichten.
Die hebben een heel goede levensverzekering, of die zijn hun leven beu.

We hadden op een moment zelfs een bijna-aanvaring met een onverlicht vrachtschip.  Dat was de schrik van ons leven zowaar.  Uiteindelijk bliezen we de plannen maar op.  We ankerden aan de kant en gingen wachten op weersverbetering.

Intussen deed ik eens de bak aan stuurboord open, en wat zag ik?  Man, vlot TIEN liter water rond de batterij!  Wow, waar komt dat vandaan?

Het was geen lek in de romp (gelukkig maar) maar de darm van de beluchter lekte, en nog geen beetje!

Waarschijnlijk is die plastic moer van de afvoer los gekomen, toen ik deze bak open zaagde. Geen verborgen gebrek dus, maar zo een beetje eigen schuld.

Gelukkig had de vorige eigenaar een tube sicaflex aan boord laten liggen en kon ik daarmee tijdelijk het probleem oplossen.

Deze beluchter zal ik wel moeten vervangen op termijn.

De mist trok helaas niet weg. Het was intussen al rond 12u en nog steeds een dikke soep.

We voeren terug, de kant volgende en goed opletten op de dieptemeter, de recreantentonnetjes (die we dikwijls laat konden opmerken), en de wal voor zover we die konden ontwaren in die mist.

Eens terug in onze ligplaats kwam de zon er door. Toen was het al na 13u, te laat om ons plan alsnog uit te voeren.

De mast zal dus nog wat langer op onze FS26 blijven liggen.

Het water in de stuurboordbak kwam zelfs zo hoog,
dat hezt via een gat in het schot tot onder de motor liep