Laat je mast eens trimmen

Visser Watersport organiseerde een masttrim dag, in samenwerking met CS Rigging.
Kostprijs: 25 euro.

Omdat ik nu wel een nieuwe mast heb, maar alsnog me afvraag of die nu wel goed staat, schreef ik me in.
Daags ervoor, vrijdag, plande ik om tegen 14u uit te varen richting Grevelingenmeer.

Om wat kosten te besparen ging ik een nachtje voor anker slapen aan de Mosselbank.
Toch wel zalig om in alle rust te genieten van een ondergaande zon, en zeker even zalig om 's morgens de zon te zien opkomen op een bijzonder kalme Grevelingen. Als ik mn hoofd buiten stak, zag ik nog twee jachten voor anker, die zijn dus in de duisternis komen ankeren, ik was dus niet alleen.
Iets voor 8u startte ik de motor en voer richting Bruinisse Marina, en om 9u stond ik al aan de deur van Visser Watersport om me in te schrijven.
Er waren veel geinteresseerden, waaronder onze eigen minister van defensie, en ik kon het niet laten om even met hem kennis te maken :-)

Tegen 13u30 zouden de mannen van CS Rigging bij mij aan boord komen.  En omdat ze voor zondag een wind op kop voorspelden van tegen de 30 knopen wou ik meteen na het trimmen weer op stap richting eigen haven.
Helaas had de masttrimdag zoveel succes, dat ik na 14u nog niemand zag en eens ging polsen hoever ze stonden.
De mannen van CS stonden intussen al meer dan een uur achter... maar Arjan was zo vriendelijk ze op te bellen en te vragen bij mij te passeren, met het oog op het feit dat ik nog moest uitvaren.

Inderdaad: ze kwamen meteen langs en checkten de verstaging.  Die bleek wat slapjes te hangen.  ook gaven ze me advies ivm de achter- en voorstag.
Na hun werkzaamheden, maakte ik de boot klaar voor vertrek, en plots: KRAK!!!  Een luide 'poyester'-krak vulde mn kajuit.  Meteen bekroop me een paniekerig gevoel, want dat hoorde niet!
Ik checkte de kajuit en het ganse dek maar kon GELUKKIG geen barst of zo vinden.
Happy was ik allerminst, en ik probeerde Visser watersport te bellen.  Intussen was ik de haven aan het uitvaren.  Angstvallig hield ik elke putting, elke terminal en mn mast zelf in het oog.
Zelfs het getril door de motor probeerde ik te dempen door een rustig toerental te kiezen.
Eens in de Grevelingensluis kreeg ik iemand van Visser watersport te pakken.  Ze wou me geruststellen door te zeggen dant de romp zich waarschijnlijk gezet heeft.
Ik nam er maar genoegen mee, en zette mn reis voort.  iets in mij zei immers om voort te maken...

Toen ik de Krammersluizen naderde passeerde me een zeiljacht en ze riepen me toe dat de sluis zeker 5 uur gesloten zou zijn, beide sluizen zijn in storing...  geweldig...  dat zou betekenen dat ik ofwel in de duisternis moet voort varen straks, of aan de Krammersluizen overnachten.
In elk geval meerde ik af, aan een stuk waar je nog wel de steiger op kan (de rest is afgezet met nadarhekken), en kookte mijn avondmaal.
Tegen 19u30 kwam er toch beweging in: de 'jacuzzi ging open, en de andere sluis stond op een kier zodat de 'gegijzelde' jachten konden verkassen.  Ongelooflijk hoe weinig geduld men tegenwoordig heeft, want niet alleen de gegijzelde jachten verkasten, ook de jachten aan de steiger repten zich naar die ene sluis om mee te kunnen.

Ikzelf besloot om niet meer mee te doen aan al dat gejaag, en wachtte rustig mijn volgende beurt af.
Uiteindelijk arriveerde ik, nog net bij zonsondergang, in mijn haven.

Daags erna mat ik de stagspanning eens, om te zien wat CS Rigging er nu op gezet heeft:  hoofdwant iets meer dan 10% van de breukklast van de verstaging, en topwant net iets minder dan 10%.
Op mijn Vajert stagspanningsmeter komt dat overeen met stand 6 a 7 voor het hoofdwant en stand 5 voor het topwant.
De babystag staat op standje 2, en de voor- en achterstag op stand 4.

Bij de Sail ya stonden al mijn stagen op stand 4, dat is ongeveer 8% van de breuklast.
Misschien staan ze dus wat te strak voor mijn oudje uit 1981?
Die zondag waaide het alvast stevig, en een collega zeiler in mijn haven, met een FS28, stelde voor om samen toch nog uit te varen, met zijn boot.
Sportief tochtje!
Zo heb ik dan toch nog een toffe zondag-tocht gezeild!

Ik twijfel nog of ik de stagspanning wat ga verminderen of niet.  Een strakke stagspanning is goed voor de mast, maar minder voor de romp, en wat lichtere spanning goed voor de romp, maar minder goed voor de mast...

Heerlijk zonsopgang bij en kalme Grevelingen

CS Rigging aan de slag

Een luide krak binnen!  Toch geen polyesterschade?

Tweede keer, goede keer :-)

Maandag namiddag deed ik mijn kantoor toe, en reed naar de nieuwe boot.
Doel was om op 1 november mijn oude mast af te geven bij Noordschans.
Meteen voer ik uit richting Willemstad, waar ik nog net voor valavond arriveerde.Intussen ben ik vaste klant bij jachthaven De Batterij  :P

De ochtend erna vertrok ik al om 7u richting Noordschans, waar ik een uurtje later binnen liep.
Onderweg kwam er alweer mist opzetten wat een heel mooie foto opleverde.

Het blijft nog wat wennen, zo met een binnenboord motor.  Ik moest mijn manoeuvre om achterwaarts naar rechts in te draaien twee keer proberen.
Maar geen geklaag, de sluis daags ervoor ging als als een fluitje van een cent.

Na het afleveren van de mast vertrok ik meteen weer richting thuishaven.
Onderweg nog wat mist, maar met de navigatiesoftware en GPS op mijn tablet verliep dat erg vlot, net zoals op de heenweg.

Tijdens de hele tocht bekeek ik de boot nog wat beter, en zo viel mijn oog op een nieuw mankementje: de geleideblokken naast de mast zijn dringend aan vervanging toe.
(toch eens kijken of ik geen ezeltje kan vinden....)

No even wachten op het finale factuur van de mast en dan bekijken of ik nog deze maand de nieuwe mast kan afhalen.

Wordt vervolgd!

Een iets te dichte mist

De afspraken waren reeds gemaakt: we zouden onze oude mast naar Noorshans brengen zodat ze deze konden namaken.
Van alle offertes voor een nieuwe mast die we ontvingen, vonden we Noordschans voor ons de interessantste.
Ook de logistieke kant was belangrijk, want zo even snel een mast verplaatsen is niet simpel, daar is het bagagerekje van mijn wagen net iets te klein voor.

Het plan was dus om de mast naar Noordschans te varen vandaag.
Heel erg vroeg reden we al naar de boot, om zo het maximale uit de daglichtperiode te halen.
Er was mist, maar in de haven leek het niet dramatisch.
Ik gokte er ook op, omdat ze een zonnige dag beloofden, dat die mist wel gauw zou optrekken.

Verkeerde gok, want nog voor ik goed en wel het Volkerak op was, doemde die dikke mist op.
Ik had al wel vaker door de mist gevaren, maar deze keer heb ik me er ferm aan mispakt.
Dat beetje mist dat men voorspelde bleek heel dichte mist te zijn.
Ik moet met schroom toegeven dat het eigenlijk onverantwoord was om uit te varen.

Onderweg passeerden we de ene visser na de andere, in hun kleine bootjes, zonder navigatielichten.
Die hebben een heel goede levensverzekering, of die zijn hun leven beu.

We hadden op een moment zelfs een bijna-aanvaring met een onverlicht vrachtschip.  Dat was de schrik van ons leven zowaar.  Uiteindelijk bliezen we de plannen maar op.  We ankerden aan de kant en gingen wachten op weersverbetering.

Intussen deed ik eens de bak aan stuurboord open, en wat zag ik?  Man, vlot TIEN liter water rond de batterij!  Wow, waar komt dat vandaan?

Het was geen lek in de romp (gelukkig maar) maar de darm van de beluchter lekte, en nog geen beetje!

Waarschijnlijk is die plastic moer van de afvoer los gekomen, toen ik deze bak open zaagde. Geen verborgen gebrek dus, maar zo een beetje eigen schuld.

Gelukkig had de vorige eigenaar een tube sicaflex aan boord laten liggen en kon ik daarmee tijdelijk het probleem oplossen.

Deze beluchter zal ik wel moeten vervangen op termijn.

De mist trok helaas niet weg. Het was intussen al rond 12u en nog steeds een dikke soep.

We voeren terug, de kant volgende en goed opletten op de dieptemeter, de recreantentonnetjes (die we dikwijls laat konden opmerken), en de wal voor zover we die konden ontwaren in die mist.

Eens terug in onze ligplaats kwam de zon er door. Toen was het al na 13u, te laat om ons plan alsnog uit te voeren.

De mast zal dus nog wat langer op onze FS26 blijven liggen.

Het water in de stuurboordbak kwam zelfs zo hoog,
dat hezt via een gat in het schot tot onder de motor liep

De mast: een flinke opdoffer

Toen we voorbije weekend de mast hadden neergelegd, ontdekte ik nogal wat putcorrosie, en dit over bijna de hele lengte van de mast.
Ik had dit niet gezien, toen we de boot bezochten bij de aankoop.  Het lijkt me ook niet mogelijk om meteen alle (verborgen) gebreken te ontdekken...

Ik nam veel foto's van deze mast en verstuurde ze naar een paar mensen waarvan ik vermoedde dat ze er iets van kennen.
Een eerste reactie kwam vrij snel, via een kennis die een deskundige mijn foto's had getoond:

"inderdaad groot probleem, het is repareerbaar maar de producten die je nodig hebt zijn erg kostbaar. Werkwijze is grofweg: stralen zodat corrosie weg is, putten opvullen met vloeibaar aluminium. Vervolgens grondlak voor aluminium en dan aflakken in gewenste kleur. Mocht je voor deze werkwijze kiezen, dan kan ik meer details geven over producten (komen uit de luchtvaart dus duur!)

Andere optie is: bezoek een sloopwerf voor boten (zie zeilersforum voor adressen) en kijk voor een andere mast, is denk ik een veel goedkopere optie, zeker als dan de aangrijppunten voor je verstaging in orde zijn. Tip van onze metaalmannen: zet de aangrijppunten voor de stagen in de sikaflex voor je ze monteert, dit voorkomt contactcorrosie.

Succes, "

Een gespecialiseerd bedrijf was iets milder:

"Bedankt voor uw email.

Ik heb de foto’s bekeken, helaas is er niet veel te doen aan de putcorrosie denk dat dit van ouderdom is.

De ankerplaten zou ik zo snel  mogelijk vervangen want op de foto zie ik al een scheur zitten.

Met vriendelijke groet "

Nu ik eigenlijk net nieuwe verstaging had besteld via Sailspecials.nl, bij CS Rigging, mailde ik ook hen mijn foto's. Hun reactie was even duidelijk:

"Dank voor het toesturen van de foto´s. Deze kwamen op het juiste moment binnen aangezien wij de directie van Selden Masts bij ons over de vloer hadden. Deze zijn de grootste producent van aluminium masten in de wereld en hebben een negatief bericht gegeven over de conditie van uw mast. De mast is omwille van corrosie ogenschijnlijk al in hoge mate verzwakt. Dit zorgt ervoor dat zij eenduidig tot de conclusie komen dat deze mast onbruikbaar is.

Wij als tuiger zouden dan ook niet adviseren om de verstaging te vernieuwen. Dit heeft géén zin. De zwakste schakel is de mast.

Opties tot het herstellen van de mast zijn er uiteraard altijd maar omwille van de kosten raden wij dit af aangezien dit duurder zal worden dan een nieuwe mast.

Indicatief kan ik aangeven dat een nieuwe mast ca. € 5.000,- zou moeten gaan kosten."

Bittere pil om te slikken.
Mijn enige optie momenteel is op zoek gaan naar een tweedehandse mast voor een FS26.

Ik heb deze boot duidelijk teveel betaald.
Ik geef evenwel de verkoper nog het voordeel van de twijfel: misschien wist hij het zelf ook niet...

Het eerste klusweekend

Zaterdagochtend regende het nog lichtjes (en doorheen de voorbije nacht flinke buien), en dat was uiteraard een uitgelezen moment om aan boord op zoek te gaan naar lekken.

En ja hoor: ik vond er.

De vorige eigenaar ging er prat op dat het voorste luik niet lekte... hm, fout: het lekt wel.  Het gordijn dat er onder hing ving de druppels wel op, maar dat blijft niet duren.
Gelukkig had ik dat al wel verwacht en liet ik bij zeilmakerij Knuysen nieuwe afdekzeiltjes maken.

In beide bakken achteraan lekte het ook, maar die lekken zijn vervelender, ze lijken van tussen dek en romp te komen, op de hoeken.  Eens bekijken of ik de hoekstukken even los kan schroeven, zaakje kitten, en weer vastschroeven.

De kuip van de FS26 heeft twee bakdeksels. Eentje is helemaal open en daar zitten de landvasten e.d., de andere, stuurboord, is eigenlijk toe. Daar kan amper iets onder, en het maakt dat de ruimte eronder eigenlijk zowat een verloren hoekje is.even de wipzaag er in, en hop: een nieuwe grote bak :P
Meteen zag ik dat het vloerdeel dat eronder ligt geheel rot is...

Het spiritusvuur had de vorige eigenaar ingebouwd.  Alleen waren de steunen onder het vuur wat zwak. Die had ik versterkt maar nu duikt er een ander probleem op: die man had het vuur te ver naar achter geplaatst, zodat je het niet kan openen zonder het volledig uit de inbouwopening te tillen...
Ik ga een nieuw werkblad maken in het keukenmeubel, ter vervanging van het oude en het vuur er gewoon bovenop zetten, zoals ik ook deed bij de Sail Ya.



Zondag ging de mast neer, ter inspectie.
Dat de Furlex zijn beste tijd gehad heeft wist ik nu al wel, dus die ging de container op.  Jammer: want bij aankoop ging ik ervan uit dat dat zeker een meerwaarde was.
De verstaging lijkt nog OK, op de achterstag en de voorstag na.  Maar nu ik via Sailspecials kan deelnemen aan een actie van CS Rigging (25% korting) laat ik maar best gelijk alle stagen vervangen. De spanners zijn nog goed naar mijn mening.

En ook vandaag doken er nog vervelende mankementjes op: de hele mast vertoont putcorrosie, en de aangrijppunten van de stagen zijn ingesleten. Voor het topwant is het redelijk te doen, maar de voorstag is toch een aandachtspunt. Even uitzoeken wat ik daar aan kan doen.

De antenne is een museumstuk helaas. Die kan ook beter weg.  Nog een element waarvan ik dacht dat het een meerwaarde was...
De verlichting is helemaal te gek: de lampen zijn er wel maar binnen lopen er geen voedingskabels naar de stekkers...

Koop een boot...   :D

Putcorrosie over zowat de hele mast,
langs één zijde gelukkig.

Je kan het spiritusvuur niet openen...
het is te ver naar achter geplaatst

De reden dat het vloerdeel rot was:
lekken in de hoeken aan de spiegel