1e zeilweekend van 2018

Na zo'n lange, koude, winter wil een mens zo snel mogelijk het water op.
Dat was ik alvast van plan, en al zeker gezien de mooie voorspellingen.
Het werd meteen een sportief weekend.  Ze voorspelden een windje van 11 knopen, met vlagen tot 20 knopen.

Ik gokte op de grote fok, die Sailselect voorbije winter voorzien had van grotere leuvers, en een vol grootzeil.  Er stond immers nog weinig wind.
Bij het uitvaren zag ik in de verte niks verkeer, geen kat op het water, maar eens ik zo goed als aan de monding van de de Vlije was doken er uit het Schelde-Rijn kanaal gelijk 5 vrachtschepen op.  Het leek echt de "Truman show"  :D
Tot aan de Krammer had ik een leuk windje mee, dat ging vlot, zonder reef.
Vroeger moest ik zo wat 'gokken' voor de juiste plek van de
Krammer aan de horizon, dat hoeft nu niet meer: ik telde er 18 windmolens!  Ze hebben flink doorgewerkt voorbije winter!

Eens door de 'Jacuzzi' draaide ik de Zijpe in, en sloeg de wind me om de oren.  Ook al heb ik het principe om steeds op voorhand te reven, deze keer werd ik in snelheid gegrepen.  Onder helling dan toch twee reven gestoken.
Gek wel: doordat ik de Serendipity wat 'platter' zeilde, stak ik jachten voorbij die zwoeren bij een vette helling en een volle genua  :-)

Ter hoogte van de Witte tonnen Vlije viel de wind wat weg.  Ik haalde beide reven er uit en besloot over de platen heen te gaan.  Nu mijn dieptemeter werkt, wil ik dat wel avonturen.
Zo kon ik een mooi stukje afsnijden en kwam uit, ongeveer ter hoogte van Kats.
Daar nam de wind weer toe, en werd het een heel sportief stuk opkruisen richting Wemeldinge.
Gaandeweg moest er weer een reef in, eigenlijk zelfs twee.

Eens ik in mijn toegewezen box lag, in Wemeldinge, ging ik gelijk langs bij Boateak.
Ik vertelde haar over de dieptemeter, met een woordje van dank, en toen ze me vertelde dat het viskraam van Sjaak Tramper er weer stond, ging ik er gelijk weer langs.  Die man zijn schotels zijn overheerlijk!

Zondag werd dan een saaie tocht terug: niks wind, soms regen, en tij tegen.
Ik kon onderweg wel een zeehondje spotten, en een bruinvis  :-)
Aan de krammersluizen werd het weer de 'Jacuzzi'.
Een zeiljacht, 'Blauwe Zwaan', sprak me aan en bood aan om eerst te gaan en me dan aan te nemen.  Hij herkende de solo-vlag, vandaar het voorstel.
Dankjewel, 'Blauwe Zwaan'!  Er zijn er dus effectief die de solo-vlag kennen.
Toen ik arriveerde in de eigen haven, kwam de zon er door en werden we getrakteerd om zomerse temperaturen.  Zalig!

Bijzondere vracht, in de Witte Tonnen Vlije

Zeehondje aan bakboord!
(Tussen de vrachtschepen in dan nog)

Regen...

Laat je mast eens trimmen

Visser Watersport organiseerde een masttrim dag, in samenwerking met CS Rigging.
Kostprijs: 25 euro.

Omdat ik nu wel een nieuwe mast heb, maar alsnog me afvraag of die nu wel goed staat, schreef ik me in.
Daags ervoor, vrijdag, plande ik om tegen 14u uit te varen richting Grevelingenmeer.

Om wat kosten te besparen ging ik een nachtje voor anker slapen aan de Mosselbank.
Toch wel zalig om in alle rust te genieten van een ondergaande zon, en zeker even zalig om 's morgens de zon te zien opkomen op een bijzonder kalme Grevelingen. Als ik mn hoofd buiten stak, zag ik nog twee jachten voor anker, die zijn dus in de duisternis komen ankeren, ik was dus niet alleen.
Iets voor 8u startte ik de motor en voer richting Bruinisse Marina, en om 9u stond ik al aan de deur van Visser Watersport om me in te schrijven.
Er waren veel geinteresseerden, waaronder onze eigen minister van defensie, en ik kon het niet laten om even met hem kennis te maken :-)

Tegen 13u30 zouden de mannen van CS Rigging bij mij aan boord komen.  En omdat ze voor zondag een wind op kop voorspelden van tegen de 30 knopen wou ik meteen na het trimmen weer op stap richting eigen haven.
Helaas had de masttrimdag zoveel succes, dat ik na 14u nog niemand zag en eens ging polsen hoever ze stonden.
De mannen van CS stonden intussen al meer dan een uur achter... maar Arjan was zo vriendelijk ze op te bellen en te vragen bij mij te passeren, met het oog op het feit dat ik nog moest uitvaren.

Inderdaad: ze kwamen meteen langs en checkten de verstaging.  Die bleek wat slapjes te hangen.  ook gaven ze me advies ivm de achter- en voorstag.
Na hun werkzaamheden, maakte ik de boot klaar voor vertrek, en plots: KRAK!!!  Een luide 'poyester'-krak vulde mn kajuit.  Meteen bekroop me een paniekerig gevoel, want dat hoorde niet!
Ik checkte de kajuit en het ganse dek maar kon GELUKKIG geen barst of zo vinden.
Happy was ik allerminst, en ik probeerde Visser watersport te bellen.  Intussen was ik de haven aan het uitvaren.  Angstvallig hield ik elke putting, elke terminal en mn mast zelf in het oog.
Zelfs het getril door de motor probeerde ik te dempen door een rustig toerental te kiezen.
Eens in de Grevelingensluis kreeg ik iemand van Visser watersport te pakken.  Ze wou me geruststellen door te zeggen dant de romp zich waarschijnlijk gezet heeft.
Ik nam er maar genoegen mee, en zette mn reis voort.  iets in mij zei immers om voort te maken...

Toen ik de Krammersluizen naderde passeerde me een zeiljacht en ze riepen me toe dat de sluis zeker 5 uur gesloten zou zijn, beide sluizen zijn in storing...  geweldig...  dat zou betekenen dat ik ofwel in de duisternis moet voort varen straks, of aan de Krammersluizen overnachten.
In elk geval meerde ik af, aan een stuk waar je nog wel de steiger op kan (de rest is afgezet met nadarhekken), en kookte mijn avondmaal.
Tegen 19u30 kwam er toch beweging in: de 'jacuzzi ging open, en de andere sluis stond op een kier zodat de 'gegijzelde' jachten konden verkassen.  Ongelooflijk hoe weinig geduld men tegenwoordig heeft, want niet alleen de gegijzelde jachten verkasten, ook de jachten aan de steiger repten zich naar die ene sluis om mee te kunnen.

Ikzelf besloot om niet meer mee te doen aan al dat gejaag, en wachtte rustig mijn volgende beurt af.
Uiteindelijk arriveerde ik, nog net bij zonsondergang, in mijn haven.

Daags erna mat ik de stagspanning eens, om te zien wat CS Rigging er nu op gezet heeft:  hoofdwant iets meer dan 10% van de breukklast van de verstaging, en topwant net iets minder dan 10%.
Op mijn Vajert stagspanningsmeter komt dat overeen met stand 6 a 7 voor het hoofdwant en stand 5 voor het topwant.
De babystag staat op standje 2, en de voor- en achterstag op stand 4.

Bij de Sail ya stonden al mijn stagen op stand 4, dat is ongeveer 8% van de breuklast.
Misschien staan ze dus wat te strak voor mijn oudje uit 1981?
Die zondag waaide het alvast stevig, en een collega zeiler in mijn haven, met een FS28, stelde voor om samen toch nog uit te varen, met zijn boot.
Sportief tochtje!
Zo heb ik dan toch nog een toffe zondag-tocht gezeild!

Ik twijfel nog of ik de stagspanning wat ga verminderen of niet.  Een strakke stagspanning is goed voor de mast, maar minder voor de romp, en wat lichtere spanning goed voor de romp, maar minder goed voor de mast...

Heerlijk zonsopgang bij en kalme Grevelingen

CS Rigging aan de slag

Een luide krak binnen!  Toch geen polyesterschade?