Ik zeil in Zeeland

Ik zeil in Zeeland
Mijn boek: "Ik zeil in Zeeland"
Posts tonen met het label boateak. Alle posts tonen
Posts tonen met het label boateak. Alle posts tonen

zondag 8 april 2018

1e zeilweekend van 2018

Na zo'n lange, koude, winter wil een mens zo snel mogelijk het water op.
Dat was ik alvast van plan, en al zeker gezien de mooie voorspellingen.
Het werd meteen een sportief weekend.  Ze voorspelden een windje van 11 knopen, met vlagen tot 20 knopen.

Ik gokte op de grote fok, die Sailselect voorbije winter voorzien had van grotere leuvers, en een vol grootzeil.  Er stond immers nog weinig wind.
Bij het uitvaren zag ik in de verte niks verkeer, geen kat op het water, maar eens ik zo goed als aan de monding van de de Vlije was doken er uit het Schelde-Rijn kanaal gelijk 5 vrachtschepen op.  Het leek echt de "Truman show"  :D
Tot aan de Krammer had ik een leuk windje mee, dat ging vlot, zonder reef.
Vroeger moest ik zo wat 'gokken' voor de juiste plek van de
Krammer aan de horizon, dat hoeft nu niet meer: ik telde er 18 windmolens!  Ze hebben flink doorgewerkt voorbije winter!

Eens door de 'Jacuzzi' draaide ik de Zijpe in, en sloeg de wind me om de oren.  Ook al heb ik het principe om steeds op voorhand te reven, deze keer werd ik in snelheid gegrepen.  Onder helling dan toch twee reven gestoken.
Gek wel: doordat ik de Serendipity wat 'platter' zeilde, stak ik jachten voorbij die zwoeren bij een vette helling en een volle genua  :-)

Ter hoogte van de Witte tonnen Vlije viel de wind wat weg.  Ik haalde beide reven er uit en besloot over de platen heen te gaan.  Nu mijn dieptemeter werkt, wil ik dat wel avonturen.
Zo kon ik een mooi stukje afsnijden en kwam uit, ongeveer ter hoogte van Kats.
Daar nam de wind weer toe, en werd het een heel sportief stuk opkruisen richting Wemeldinge.
Gaandeweg moest er weer een reef in, eigenlijk zelfs twee.

Eens ik in mijn toegewezen box lag, in Wemeldinge, ging ik gelijk langs bij Boateak.
Ik vertelde haar over de dieptemeter, met een woordje van dank, en toen ze me vertelde dat het viskraam van Sjaak Tramper er weer stond, ging ik er gelijk weer langs.  Die man zijn schotels zijn overheerlijk!

Zondag werd dan een saaie tocht terug: niks wind, soms regen, en tij tegen.
Ik kon onderweg wel een zeehondje spotten, en een bruinvis  :-)
Aan de krammersluizen werd het weer de 'Jacuzzi'.
Een zeiljacht, 'Blauwe Zwaan', sprak me aan en bood aan om eerst te gaan en me dan aan te nemen.  Hij herkende de solo-vlag, vandaar het voorstel.
Dankjewel, 'Blauwe Zwaan'!  Er zijn er dus effectief die de solo-vlag kennen.
Toen ik arriveerde in de eigen haven, kwam de zon er door en werden we getrakteerd om zomerse temperaturen.  Zalig!


Bijzondere vracht, in de Witte Tonnen Vlije

Zeehondje aan bakboord!
(Tussen de vrachtschepen in dan nog)

Regen...

zondag 11 maart 2018

Hij is er bijna klaar voor


De zeiltjes hebben gewerkt:
De regen loopt niet meer langs de romp
naar beneden
Ik maak er altijd een gewoonte van om van elke dag te profiteren als het weer het toelaat.
Ook voorbije weekend was dat zo: zaterdag zou een uitgelezen dag worden om de boot zijn nieuwe laag antifouling te geven.
Bij Boateak in Wemeldinge vroeg ik welke AF nu het meest aangewezen was.  Hij moest zeker milieuvriendelijk zijn.   Evelien raadde me de International Micron LZ aan.






Eerst moest de kit rond de kiel uitgekrabd worden. Die kwam her en der los.  Daarna voegde ik die opnieuw met zwarte TEC7.


Na het schilderwerk zette ik mezelf aan de fitness:  de romp waxen.
Een dankbare job, maar een halve romp verder voel je toch dat bureauwerk niet echt bijdraagt tot je fysiek  :D
Ik gebruikte er de Star brite cleaner &wax voor.  Ben er heel tevreden van.
Die gele baard van het koelwater, dat over de spiegel liep heb ik zo goed als weg gekregen met de Star Brite Hull cleaner.

Daags erna reed ik opnieuw naar de boot, voor een 2e laag AF.  Dit keer enkel de stukken die het meeste 'afzien': waterlijn, voorzijde van de kiel, en het roerblad.






Stuurboord in de wax,
bakboord nog niet
Daarna opnieuw waxen: de tweede helft van de romp.

Nu is de boot zo goed als klaar.  Enkel de plekken waar nu de stempels staan, zou ik ook nog moeten kunnen schilderen.







Het onderwaterschip is niet zo strak als bij onze vorige FS22.
Ik vermoed dat de boot eerst zelfslijpende AF had, maar dat er een vorige eigenaar harde antifouling over gezet had.  Later werd er dan weer zelfslijpende over gezet.
Gevolg is dat de harde AF hier en daar lost, en lelijke plekken achter laat.
Ik had er nu helemaal geen zin in om die hele rotzooi glad te schuren en opnieuw op te bouwen, dat wordt iets voor binnen twee jaar of zo  :-)

Gelcoat is erg dun
Ik stuit wel op een mogelijk probleem: de gelcoat lijkt me her en der erg dun.  Weinig opties heb ik niet: laten wrappen, of laten lakken.  Zelf lakken is ook een optie, maar dan moet de boot minstens een week kunnen binnen staan.







Een mooi glanzende spiegel


zondag 10 december 2017

Vlaggelijntjes en sokkel voor porta potti

Vorig jaar werd de nieuwe mast er op gezet.
http://myfriendship26.blogspot.be/2016/12/de-nieuwe-mast-staat-er-op.html

Helaas waren ze toen mijn vlaggelijntjes vergeten.  Beetje vervelend maar ik heb het voorbije zeilseizoen overleefd  :D

Bij Boateak bestelde ik alvast de nodige blokjes en vlaggelijn zodat ik ze kon monteren, nu de mast plat ligt.  Inox oogjes op een alu zaling vraagt wel om een isolatielaagje tussen de twee.  Daar heb ik TEC7 voor gebruikt.  Of dat nu voldoende gaat zijn weet ik niet, maar op mijn vorige FS22 zaten die oogjes er van 40 jaar nog aan, het zal me vast wel overleven  :-)



Aan het uiteinde van de zalingen heb ik schijfjes geplaatst om het zeil wat te beschermen.






Ook het projectje 'porta potti' loopt op zijn einde:  de afvoeren zijn weg, de gaten van de pomp-WC afgedicht, en nu kwam de sokkel voor die porta potti aan de beurt.  Een rondschuivende porta potti zit niet handig, dus een soort bak waar deze netjes in past is wel handig.
Die zit nu op zn plaats, ook dat kan doorgekrabt worden op de to-do lijst.


Als laatste, bij dit koude weer, kwam de kraanlijn aan de beurt.  Standaard heeft de FS26 korte klampen op de kajuitopbouw voor de kraanlijn en de vallen.  Ze staan dwars, achter elkaar.
Na een jaartje zeilen vond ik die opstelling niet zo handig, zeker niet voor de kraanlijn.
Eén van deze klampen heb ik verwijderd en vervangen door een curryklem.
Er zullen er nog moeten komen, voor de onderlijkstrekker en de neerhouder, maar dat is iets voor later, als ik er een goede positie voor bedacht heb.

maandag 24 april 2017

Wemeldinge en een super viskraam

Voorbije weekend ging de tocht naar Wemeldinge.
Ik ging er het watersportwinkeltje - Boateak - nog eens bezoeken.  Ze verkopen er mijn boekje, en ik bracht er een nieuwe poster naartoe.

Bolletje van de solovlag
opnieuw rood geverfd
Omdat een rechtstreekse trip naar Wemeldinge via de Witte tonnen Vlije loopt, en het Brabantsche vaarwater, deed ik een ommetje om het allemaal wat leuker en rustiger te maken.  Mijn route liep dan via de KeetenB, en zo langs de mosselzaadinstallaties, oost van de Zeelandbrug.







Zeer lekkere gamba's!
Eens in Wemeldinge, sprong ik meteen bij Boateak binnen.
Wat verderop stond er een viskraam, en op aanraden van Evelien (zaakvoerster van de watersportzaak) ging ik er mijn avondmaal inkopen.  ik koos voor een vispaella, en omdat alles behoorlijk betaalbaar was, nam ik er nog een bami bij.
De verkoper deed er nog een schoteltje gambas in zoetzure saus bij, en nog een ander schoteltje.
"Mijn kraam moet leeg he!".  Bijzonder vriendelijk!

Pikhaak aan de achterstag
Na het voortreffelijke avondmaal ging ik nog even aan het klussen: zo wou ik de pikhaak ophangen aan mijn achterstag, en het stalen kabeltje aan de grootschoot vervangen door een dyneema versie.  Het is nog niet perfect gelukt, maar het werkt alleszins.

Daags erna zeilde ik langs dezelfde weg terug, maar helaas moest een heel stuk op motor.  Een fauwe wind gaf al niet erg veel power, en als die dan nog tegen zit, net als de stroming, gaat dat niet vooruit.  Nadat ik zowat een kwartier ter hoogte van dezelfde stuurboordboei bleef kruisen, ging dan maar de diesel op.
Eens voorbij de mosselzaadinstallatie konden de zeilen op, en in één scherp rak richting Krammer.
Eens voorbij de Krammersluizen meerde ik even af om de resterende visgerechten klaar te maken.

Voor wie eens echt lekkere vis en bereide gerechtjes wil eten is alvast dat kraampje een aanrader!
Sjaak Tramper - visspecialist - www.sjaaktramper.nl

Kraam van Sjaak Tramper



Dyneemalijntje ipv een staalkabeltje


.