1e zeilweekend van 2018

Na zo'n lange, koude, winter wil een mens zo snel mogelijk het water op.
Dat was ik alvast van plan, en al zeker gezien de mooie voorspellingen.
Het werd meteen een sportief weekend.  Ze voorspelden een windje van 11 knopen, met vlagen tot 20 knopen.

Ik gokte op de grote fok, die Sailselect voorbije winter voorzien had van grotere leuvers, en een vol grootzeil.  Er stond immers nog weinig wind.
Bij het uitvaren zag ik in de verte niks verkeer, geen kat op het water, maar eens ik zo goed als aan de monding van de de Vlije was doken er uit het Schelde-Rijn kanaal gelijk 5 vrachtschepen op.  Het leek echt de "Truman show"  :D
Tot aan de Krammer had ik een leuk windje mee, dat ging vlot, zonder reef.
Vroeger moest ik zo wat 'gokken' voor de juiste plek van de
Krammer aan de horizon, dat hoeft nu niet meer: ik telde er 18 windmolens!  Ze hebben flink doorgewerkt voorbije winter!

Eens door de 'Jacuzzi' draaide ik de Zijpe in, en sloeg de wind me om de oren.  Ook al heb ik het principe om steeds op voorhand te reven, deze keer werd ik in snelheid gegrepen.  Onder helling dan toch twee reven gestoken.
Gek wel: doordat ik de Serendipity wat 'platter' zeilde, stak ik jachten voorbij die zwoeren bij een vette helling en een volle genua  :-)

Ter hoogte van de Witte tonnen Vlije viel de wind wat weg.  Ik haalde beide reven er uit en besloot over de platen heen te gaan.  Nu mijn dieptemeter werkt, wil ik dat wel avonturen.
Zo kon ik een mooi stukje afsnijden en kwam uit, ongeveer ter hoogte van Kats.
Daar nam de wind weer toe, en werd het een heel sportief stuk opkruisen richting Wemeldinge.
Gaandeweg moest er weer een reef in, eigenlijk zelfs twee.

Eens ik in mijn toegewezen box lag, in Wemeldinge, ging ik gelijk langs bij Boateak.
Ik vertelde haar over de dieptemeter, met een woordje van dank, en toen ze me vertelde dat het viskraam van Sjaak Tramper er weer stond, ging ik er gelijk weer langs.  Die man zijn schotels zijn overheerlijk!

Zondag werd dan een saaie tocht terug: niks wind, soms regen, en tij tegen.
Ik kon onderweg wel een zeehondje spotten, en een bruinvis  :-)
Aan de krammersluizen werd het weer de 'Jacuzzi'.
Een zeiljacht, 'Blauwe Zwaan', sprak me aan en bood aan om eerst te gaan en me dan aan te nemen.  Hij herkende de solo-vlag, vandaar het voorstel.
Dankjewel, 'Blauwe Zwaan'!  Er zijn er dus effectief die de solo-vlag kennen.
Toen ik arriveerde in de eigen haven, kwam de zon er door en werden we getrakteerd om zomerse temperaturen.  Zalig!

Bijzondere vracht, in de Witte Tonnen Vlije

Zeehondje aan bakboord!
(Tussen de vrachtschepen in dan nog)

Regen...

Ankeren op de oosterschelde

Je moet het eens gedaan hebben: een solo zeiltochtje op de Oosterschelde en in een godvergeten hoekje ankeren.
Ik mikte op Burghsluis maar de windgoden waren duidelijk met vakantie.  Er was gewoon niks wind.

's Morgens vroeg stond er nog ietsje wind en kon ik zeilen tot aan de Krammersluizen.
Het was er rustig, ik arriveerde er als enige.
Het werd weer de jacuzzi en omdat ik niet graag in de bellen vooraan lig, maakte ik me vast op zo'n 10 meter van de sluisdeuren.  Maar helaas, de sluiswachter kwam uit zijn aquarium en riep me toe dat ik naar voren moeten.  Ik antwoordde dat ik solo ben en niet graag in de bellen lig.  Die bellen duwen de neus van de boot tegen de kant, en ik kan niet gas geven en afduwen ter gelijkertijd.

Het antwoord van de sluiswachter was ietswat beledigend vond ik: "Ik vaar ook vaak solo, en ik kan dat.  Maar ja, ik heb dan ook vaarles gevolgd."
Uiteindelijk zelfs belachelijk, want achter mij lag er... niemand!

Na de krammersluizen viel de wind helemaal weg. De hele weg het gejengel van de dieselmotor, aangenaam is anders.
Onderweg, ter hoogte van de Keeten B zag ik een motorjacht afgemeerd aan één van de stalen palen voor de mosselkweek.  deze palen staan aan de Oostzijde van de Zeelandbrug.  vreemd, want die palen staan in een afgebakende zone: verboden gebied.

Ik riep Post Wemeldinge op om te vragen of afmeren aan die palen toegestaan is. "Neen, dat is niet toegestaan.".  Zo, dat weten we dan ook weer.   Het motorjacht moet dat gehoord hebben, want prompt gooide ie los en voer weg.

Een kleine twee uur later arriveerde ik op de plek waar ik wou ankeren: het Nunnenplaatje.
Met de weinige wind die er staat, leek me dat een goede plek, west van Zierikzee.
Ik gooide het anker uit, en voor deze keer volgens het boekje.  nadien nam ik wat peilingen, en checkte geregeld het anker en lijn.  Prima lag ie, de Serendipity.
Tegen dat de avond naderde werd het alsmaar stiller rond me heen. Uiteindelijk was er geen kat meer te zien, totaal eenzaam.  Dat is wel een beangstigend gevoel zo.

Daags erna stond ik op zodra het licht werd en checkte mijn positie:  krek dezelfde plek, alleen was het erg nevelig.  Ik trok de zeilen op en zeilde richting Zeelandbrug.  Maar helaas: de windgoden waren nog steeds niet terug.  uiteindelijk keerde het tij en die was sterker dan de wind...  ik werd gewoon richting Roompot gespoeld.  Dan maar de diesel starten.
Ik voer verder richting Stavenisse en gooide daar nog eens het anker uit om aan boord broodjes te bakken met ons Omnia oventje.
Onderweg zag ik een bootje naderen.  Die voer richting een splitsingsboei en maakte zich er aan vast. Ongelooflijk wat een mens soms tegen komt  :P

Wat later ging ik weer anker op en zeilde naar St. Annaland.  Met het beetje wind dat er stond, deed ik daar pakweg 2 uur over.

Het was alvast een leuk weekend, en zeker leerrijk.
Ankeren op de Oosterschelde is zeker de moeite waard!

"Doorschuiven tot aan de stopstreep"

Zalige ochtend voor anker aan het Nunnenplaatje

Zondagmorgen om 10u:
een lege Krammersluis...
want de Grevelingensluis
is in storing  :D

Een test met een 'middenbolder'
Trucje staat toch nog niet op punt.

Nog eens solo op stap

Na een zeiltocht met Tim wou ik even solo op pad, om vooral de boot nog beter te leren kennen.
Woensdagavond trok ik naar de boot, om donderdagmorgen lekker vroeg uit te varen.
Tegen 8u30 lag ik in de Krammersluis.  Voordeel van dat vroege uur is dat de kans lekker groot is dat je er relaxed door kan.
Helaas is de Volkerak stilaan weer een erwtensoepje met een onaangenaam geurtje.


Het stukje naar de Grevelingensluis ging al even rustig. Van de eeuwige race tussen beide sluizen was nog weinig te bespeuren.
Na de Grevelingensluis draaide ik even Bruinisse Marina binnen om zo'n zevendagenkaart te kopen. Daarmee wou ik afmeren in Haven Repart om een leuke wandeling naar het strand te maken.

De hele trip ging op motor, er was niks niemendal wind.
Blijkbaar hadden nog anderen het zelfde idee, want tegen dat ik aan Haven Repart arriveerde lag het er bomvol.  Ik week dan maar uit naar Middelplaat, daar was nog plek zat.

In alle rust zette ik me nog eens aan het tekenen: een paar cartoontjes over zeilen en zeiljachtjes.

Voor vrijdag gaven ze redelijk wat regen en wind.  Sommige zeilers zeiden me: "Nou, ze geven een viertje, dat is goed te doen.".
Toch twijfelde ik aan hun bericht, en zette die vrijdag morgen de kleinste fok, en een reefje.
Op een ontieglijk vroeg uur voer ik uit, de regen werd verwacht rond 8u en tegen dan wou ik al aan de Stampersplaat zijn.
Mijn timing was prima, maar alweer pech: ook dat eilandje lag vol.  Dan maar Bommenede binnen gelopen.

Ik kon nog net op tijd mijn kuiptentje zetten, het begon te regenen.
Soms waren de buien flink, en tijdens al dat regen-geweld bakte ik een paar broodjes.
In de namiddag werd het allemaal wat droger en wandelde ik eens richting Zonnemaire: zo'n 4km van de haven.
Enkele uren later deed ik de wandeling nog eens, want ik kreeg zin in een trappist.
Bij het pitoreske cafeetje "d'ouwe Smisse" stond een bord: uitgebreide bierkaart.
Dat kon ik niet aan me voorbij laten gaan: ik bestelde er een Rochefort 8.
Toen ik weer naar de boot vertrok vroeg ik de man om er nog eentje mee te geven.
Ik was wel even verrast van de prijs: 10 euro voor twee trappistjes... slik.
Maar goed: een Rochefort 8 is nu eenmaal geen gewoon biertje en het smaakte.

Zaterdagmorgen vertrok ik al even vroeg als de vorige dagen.  Het ging nu richting Grevelingensluis.
Ook al was ik weer redelijk vroeg uitgevaren, door de flauwe wind duurde het toch tot 10u30 voor ik aan de Grevelingensluis arriveerde.  Intussen was het er al aardig druk. Ik arriveerde haast als eerste, met na mij makkelijk nog een 20 andere wachtenden.  Maar ik na me voor me niet te laten voorbij steken.  Warempel respecteerde iedereen de regel: 'invaren in volgorde van aankomst'.  Dat is even wennen  :P
Maar de race is nog niet voorbij.  Zoals steeds gaf me volgas om toch maar zo snel mogelijk aan de Krammersluizen te geraken (hier ga ik nu toch eens een cartoontje van tekenen  :P  ).

Ik deed niet mee aan die race en trok mn zeilen op.  Aan een relaxe vaart zeilde ik richting Krammer.
Ook daar was het nog lekker druk en dankzij wat gewriemel kon ik nog net mee met de Jacuzzi.
Deze keer wel zonder bellen, vreemd, en ook zonder spoelen...

Voila, dit solo tochtje zit er al op.  Wat gaan die vakantiedagen toch als een gek voorbij  :D

Haventje aan Middenplaat.

De ochtend heeft vaak heel mooie kleuren

Het Omnia oventje doet zijn werk keurig

Rondje Stellendam-Roompot met Tim

Yep, wonderen bestaan!

Op mijn vraag aan Tim, de zoon van mijn vriendin, of hij eens een tochtje wil meezeilen over zee, antwoordde hij: JA.
En zo geschiedde dan ook: we vertrokken op vrijdag namiddag naar de Volkeraksluizen met het plan daar te overnachten.
Maar die steigers zijn tegenwoordig even populair als een succesvolle jachthaven: er was weer geen meter steiger meer vrij.
Dan maar naar onze favoriete jachthaven De Batterij.  Daar kregen we een leuke ligplaats voor de nacht.

Zaterdagmorgen zeilden we dan richting Stellendam.  Nou ja, zeilen...  we kregen een zuchtje wind en dan nog op kop.  De diesel ging aan en bleef aan tot in Stellendam.  "Koop een zeiljacht en rammel 6 uur lang naar het westen."
In Stellendam had ik Tim een gezonde maaltijd beloofd in de vissershaven.  Het werd een "Kapsalon - grote schotel"  :D

Zondagmorgen moesten we wel erg vroeg op, maar we hebben er alles voor een leuke zeiltocht op zee, niet?
Vol verwachting voeren we tegen 6u door de Goereese sluis.  Die opereert in juli en augustus normaal. Pas eind augustus zijn er weer ingrepen aan de sluis gepland.

En daar is ze dan: het Slijkgat.  Ik verwachtte zoals altijd een lekkere stroming, maar die was nergens te zien.  "Huh?  Heb ik me dan zo vergist?"  Tabellen werden opgegraven, getijdesites opgeroepen maar alles bleek correct.  Ik bekeek enkele dagen geleden de HP33 en vanaf 2u na HW Hoek van Holland is er een flauwe stroming richting zee, daarna richting België.  Ideale moment is dus om 2u na HW HvH door de sluis te gaan.
We lieten ons dus mee drijven met de stroom want ook nu weer niks wind. Helaas bleef het zo... niks wind.
Tim werd dan nog eens zeeziek, dus die diesel kon weer uren kloppen  :P
Een zeehond kwam op een meter afstand even een knipoog geven, maar het fototoestel lag natuurlijk niet bij de hand.

6 uur lang gerammel richting Roompot, je wordt er als zeiler niet vrolijk van..
Na de Roompotsluis draaiden we naar Roompot Marina.  Vorige keer leek ze me toch betaalbaar, maar deze dag dus niet:  26 euro voor een nachtje met een boot van 26 voet en 2 personen vind ik echt wel overdreven, zeker als je de dag ervoor de luxe en kwaliteit zag van Stellendam Marina.
Ook die dag kozen we voor 'gezonde kost' en haalden we een ferme bak friet en bijhorend 'vlees' in het frituur van het vakantiepark.

Maandag werden onze gebeden aanhoord en kregen we wind, om tot in Sint Annaland te geraken.
Met een lekkere halve wind ging het richting Zeelandbrug, na de brug begon de wind toe te nemen en nog geen kwartier later woei het tegen de 20 knopen.  Tijdens het zeilen moest de genua er dus af, en de kleinere, nagelnieuwe, fok er op.  (Toch wel genieten, met die nieuwe zeilen van Sailselect België)
In het grootzeil moest een reef, maar dat liet ik maar zo gezien de ruime tot voor-de-windse koers.

Eens in St. Annaland trokken we naar de Jumbo voor een iets betere maaltijd, en wat andere spullen. De prijzen zijn er echt wel lager dan in ons dure belgenlandje.  Ik ga hier wat vaker inkopen doen.

Dinsdag ging de tocht richting thuishaven.  Er werd flink wat wind en regen voorspeld, maar we hadden geluk: we zeilden net tussen de buien in.
Aan de Krammersluis gingen we er als enige door: een unicum tijdens de vakantieperiode.
Na de krammersluizen waren we getuige van een wel heel uitzonderlijk transport: een joekel van een sluisdeur passeerde ons  :D



Het was een geslaagde tocht, we hebben er van genoten, en vooral ook veel gelachen !

Hey, er passeert ons een sluisdeur!

Bij MacTac in Stellendam dan toch maar een extra automatische reddingsvest gekocht.

Het kostte wel wat zoekwerk, maar bij BRICO
vond ik dan toch een perfect passend vuilbakje.

Rondje Stellendam-Roompot bij een superweertje

De weerberichten waren dermate schitterend dat ik deze kans niet mocht, en kon, laten liggen. De uren van de stroming maakten het plaatje helemaal compleet: dit is een kans uit de duizend!

Woensdag reed ik al naar de boot om hem klaar te maken voor dit zeetochtje.
In de late namiddag voer ik al richting Volkeraksluis.  Het idee om daar aan de steiger te overnachten kon ik al meteen begraven: de steiger lag bomvol, aan beide zijden.  Dat werd een nachtje aan een boei in het baaitje aan de Hollands Diep-zijde, daar was gelukkig nog 1 boei vrij.

Donderdag ging het bijna de hele weg op motor.  Toen ik aan Stellendam Marina arriveerde trok de wind net wat aan. Een flinke bries stond er toen ik net mn box in wilde varen. Mat de wi d die je de box in duwt, is het solo echt niet simpel. Uiteindelijk werd het een ware knoeiboel, en geen kat kwam helpen....  de Serendipity draaide helemaal dwars tussen de twee vingerpieren. Die twee vingerpieren waren helaas net iets dichter bij elkaar dan mn boot lang is.  Uiteindelijk kreeg ik het goed, maar krassen waren onvermijdelijk, en mn zelfvertrouwen met de boot kreeg een deuk.

Omdat de hangcultuurmosselen net weer verkrijgbaar zijn, haalde ik me meteen 2 kilo bij Poisson Cuisine.  Ze hadden geen groenten, maar met kruiden en verse rode pepers smaakte ze ook  :D

Zondagmorgen kon ik om 6u meteen de sluis invaren.  Dat ik de dag ervoor wat knoeide en daardoor meer begon te twijfelen bleek nu opnieuw. Wat een simpel manoeuvre moest worden, werd alweer wat geknoei, deze keer met toeschouwers.

De SH is nu een nieuwe BO N!

Na de sluis kon ik dankzij de stroming in het Slijkgat aan een rotvaart richting kardinaalboei SH.  "Heuh? Waar is die boei?"
Blijkbaar is ze nu gewijzigd door een Noord-kardinaal boei, BO N.  Andere jachten kozen voor een route dichter bij de kust, maar ik hield het bij de route via de Ooster.  Goed gekozen want geregeld zag ik een jachtje op die kortere route vast varen...

Onderweg tot drie maal toe bezoek gekregen van zeehonden. Zo waren niet eens zo schuw, maar tegen dat een mens zijn fototoestel in de aanslag heeft, doken ze weer onder.

Eens ik de Roompot naderde trok de wind aan. Het werd echt super zeilen!  Hier tekent een mens voor: Oostenwind, 10 a 14 knopen, vlakke zee, en zon overgoten!

(Korte video= https://youtu.be/FQIxzx7PWcg en https://youtu.be/MF8LrOqF1MQ)

Aan de Roompotsluis moest ik alweer aan stuurboordzijde afmeren, het lijkt wel een vloek. Maar het verliep redelijk goed.
De sluis zelf ging vlot.  Ik kon de bakboordzijde nemen om af te meren, dat gaat een stuk vlotter door de schroefwerking.
Eens uit de sluis trok de wind tijdelijk aan, en ook nu weer net wanneer in de marina nader.
Via VHF vraag ik een ligplaats, en gelijk of er iemand me kan heen bij het afmeren.  Dat was geen domme zet, want de oostenwind die rond de 20 knopen schommelde duwde me weer vlot de box in.  Charlotte, van Roompot Marina hielp me prima met het afmeren! Dik,e duim voor hun service!

Zaterdag voer ik uit, een uurtje voordat de tij weer zou opkomen, dat laatste uurtje stroming tegen doet toch niet veel.  Met een gezapige vaart ging het richting Zeelandbrug.  Deze hele toch was de koers wel redelijk scherp, en met momenten moest ik even opkruisen en slalommen tussen de vele vissersbootjes.

Ze gaven onweerskansen, dus besloot ik om 14u toch maar Sint Annaland binnen te lopen.
En ja hoor, ook nu weer een box waar de wind me in duwt.  Het lijkt wel een vloek deze tocht. Maar ook nu kwam iemand me spontaan helpen, gelukkig.
Het was echt pufweer. Met een temperatuur van pakweg 31°C was het bakken in de haven.
Een heel mooie zonsondergang vanop de dijk sloot de dag af.

's Morgens vroeg al, zeilde ik naar de Krammer. Nou ja, er was amper wind, het gi g ontzettend traag. Toen ik in de Krammer arriveerde passeerde er net een stoet van de Grevelingen- naar de Krammersluizen. Een eeuwige race. Je zou denken dat iedereen op het water rust zoekt, maar deze stoet lijkt eerder een wedstrijd.
Ik kon het al raden: aan de sluis was het weer een gewroet van jewelste. Zien dat ze je niet voorsteken was absoluut een uitdaging. En ook al ken ik de Serendipity nog niet goed, ik waagde me in de mierennest.  De regel bij de "jacuzzi" is om zeker afstand te houden, maar dat deed hier geen kat.  Soms was er maar een metertje afstand tussen de jachten.
Ik sprak een jacht aan, naast mij, en zei dat hij zeker niet voor mij aan de sluis arriveerde, en bovendien waarschuwde ik hem dat ik solo ben en mijn aanlegmanoeuvre wel eens raar kan uitdraaien in die bellenbaan.  Hij besloot om dan toch maar afstand te houden en me voor te laten. Dankjewel.

Een Marieholm voor mij kon nog net de redelijk volle sluis in en wilde aan bakboord afmeren. Tijdens het manoeuvre brak zijn lier uit zn dek waar een landvast aan hing. De boot schiet vooruit en snijdt mij de pas af. Ik beland hierdoor met mijn neus tussen zijn spiegel en de sluiswand.  Het jacht achter mij kon nog net uitwijlen en zijn boeg draait weg door de stroming van die bellenbaan. Wat een stressmoment! Ik had geluk dat net aan mijn stuurboord een lader was en bond gauw een landvast midscheeps aan die ladder.  Man, wat heb ik een hekel aan zo'n gewriemel aan die sluis, en al zeker aan die 'jacuzzi'.

De rest van de tocht, naar mijn haven, ging traag, met de gennaker, maar wel lekker rustig.

Op de keper beschouwd een van de mooiste tochten, en met momenten ook de spannendste!

De stroming in het Slijkgat

Zalig weertje op zee!

Laat je mast eens trimmen

Visser Watersport organiseerde een masttrim dag, in samenwerking met CS Rigging.
Kostprijs: 25 euro.

Omdat ik nu wel een nieuwe mast heb, maar alsnog me afvraag of die nu wel goed staat, schreef ik me in.
Daags ervoor, vrijdag, plande ik om tegen 14u uit te varen richting Grevelingenmeer.

Om wat kosten te besparen ging ik een nachtje voor anker slapen aan de Mosselbank.
Toch wel zalig om in alle rust te genieten van een ondergaande zon, en zeker even zalig om 's morgens de zon te zien opkomen op een bijzonder kalme Grevelingen. Als ik mn hoofd buiten stak, zag ik nog twee jachten voor anker, die zijn dus in de duisternis komen ankeren, ik was dus niet alleen.
Iets voor 8u startte ik de motor en voer richting Bruinisse Marina, en om 9u stond ik al aan de deur van Visser Watersport om me in te schrijven.
Er waren veel geinteresseerden, waaronder onze eigen minister van defensie, en ik kon het niet laten om even met hem kennis te maken :-)

Tegen 13u30 zouden de mannen van CS Rigging bij mij aan boord komen.  En omdat ze voor zondag een wind op kop voorspelden van tegen de 30 knopen wou ik meteen na het trimmen weer op stap richting eigen haven.
Helaas had de masttrimdag zoveel succes, dat ik na 14u nog niemand zag en eens ging polsen hoever ze stonden.
De mannen van CS stonden intussen al meer dan een uur achter... maar Arjan was zo vriendelijk ze op te bellen en te vragen bij mij te passeren, met het oog op het feit dat ik nog moest uitvaren.

Inderdaad: ze kwamen meteen langs en checkten de verstaging.  Die bleek wat slapjes te hangen.  ook gaven ze me advies ivm de achter- en voorstag.
Na hun werkzaamheden, maakte ik de boot klaar voor vertrek, en plots: KRAK!!!  Een luide 'poyester'-krak vulde mn kajuit.  Meteen bekroop me een paniekerig gevoel, want dat hoorde niet!
Ik checkte de kajuit en het ganse dek maar kon GELUKKIG geen barst of zo vinden.
Happy was ik allerminst, en ik probeerde Visser watersport te bellen.  Intussen was ik de haven aan het uitvaren.  Angstvallig hield ik elke putting, elke terminal en mn mast zelf in het oog.
Zelfs het getril door de motor probeerde ik te dempen door een rustig toerental te kiezen.
Eens in de Grevelingensluis kreeg ik iemand van Visser watersport te pakken.  Ze wou me geruststellen door te zeggen dant de romp zich waarschijnlijk gezet heeft.
Ik nam er maar genoegen mee, en zette mn reis voort.  iets in mij zei immers om voort te maken...

Toen ik de Krammersluizen naderde passeerde me een zeiljacht en ze riepen me toe dat de sluis zeker 5 uur gesloten zou zijn, beide sluizen zijn in storing...  geweldig...  dat zou betekenen dat ik ofwel in de duisternis moet voort varen straks, of aan de Krammersluizen overnachten.
In elk geval meerde ik af, aan een stuk waar je nog wel de steiger op kan (de rest is afgezet met nadarhekken), en kookte mijn avondmaal.
Tegen 19u30 kwam er toch beweging in: de 'jacuzzi ging open, en de andere sluis stond op een kier zodat de 'gegijzelde' jachten konden verkassen.  Ongelooflijk hoe weinig geduld men tegenwoordig heeft, want niet alleen de gegijzelde jachten verkasten, ook de jachten aan de steiger repten zich naar die ene sluis om mee te kunnen.

Ikzelf besloot om niet meer mee te doen aan al dat gejaag, en wachtte rustig mijn volgende beurt af.
Uiteindelijk arriveerde ik, nog net bij zonsondergang, in mijn haven.

Daags erna mat ik de stagspanning eens, om te zien wat CS Rigging er nu op gezet heeft:  hoofdwant iets meer dan 10% van de breukklast van de verstaging, en topwant net iets minder dan 10%.
Op mijn Vajert stagspanningsmeter komt dat overeen met stand 6 a 7 voor het hoofdwant en stand 5 voor het topwant.
De babystag staat op standje 2, en de voor- en achterstag op stand 4.

Bij de Sail ya stonden al mijn stagen op stand 4, dat is ongeveer 8% van de breuklast.
Misschien staan ze dus wat te strak voor mijn oudje uit 1981?
Die zondag waaide het alvast stevig, en een collega zeiler in mijn haven, met een FS28, stelde voor om samen toch nog uit te varen, met zijn boot.
Sportief tochtje!
Zo heb ik dan toch nog een toffe zondag-tocht gezeild!

Ik twijfel nog of ik de stagspanning wat ga verminderen of niet.  Een strakke stagspanning is goed voor de mast, maar minder voor de romp, en wat lichtere spanning goed voor de romp, maar minder goed voor de mast...

Heerlijk zonsopgang bij en kalme Grevelingen

CS Rigging aan de slag

Een luide krak binnen!  Toch geen polyesterschade?