Rondje Stellendam-Roompot met Tim

Yep, wonderen bestaan!

Op mijn vraag aan Tim, de zoon van mijn vriendin, of hij eens een tochtje wil meezeilen over zee, antwoordde hij: JA.
En zo geschiedde dan ook: we vertrokken op vrijdag namiddag naar de Volkeraksluizen met het plan daar te overnachten.
Maar die steigers zijn tegenwoordig even populair als een succesvolle jachthaven: er was weer geen meter steiger meer vrij.
Dan maar naar onze favoriete jachthaven De Batterij.  Daar kregen we een leuke ligplaats voor de nacht.

Zaterdagmorgen zeilden we dan richting Stellendam.  Nou ja, zeilen...  we kregen een zuchtje wind en dan nog op kop.  De diesel ging aan en bleef aan tot in Stellendam.  "Koop een zeiljacht en rammel 6 uur lang naar het westen."
In Stellendam had ik Tim een gezonde maaltijd beloofd in de vissershaven.  Het werd een "Kapsalon - grote schotel"  :D

Zondagmorgen moesten we wel erg vroeg op, maar we hebben er alles voor een leuke zeiltocht op zee, niet?
Vol verwachting voeren we tegen 6u door de Goereese sluis.  Die opereert in juli en augustus normaal. Pas eind augustus zijn er weer ingrepen aan de sluis gepland.

En daar is ze dan: het Slijkgat.  Ik verwachtte zoals altijd een lekkere stroming, maar die was nergens te zien.  "Huh?  Heb ik me dan zo vergist?"  Tabellen werden opgegraven, getijdesites opgeroepen maar alles bleek correct.  Ik bekeek enkele dagen geleden de HP33 en vanaf 2u na HW Hoek van Holland is er een flauwe stroming richting zee, daarna richting België.  Ideale moment is dus om 2u na HW HvH door de sluis te gaan.
We lieten ons dus mee drijven met de stroom want ook nu weer niks wind. Helaas bleef het zo... niks wind.
Tim werd dan nog eens zeeziek, dus die diesel kon weer uren kloppen  :P
Een zeehond kwam op een meter afstand even een knipoog geven, maar het fototoestel lag natuurlijk niet bij de hand.

6 uur lang gerammel richting Roompot, je wordt er als zeiler niet vrolijk van..
Na de Roompotsluis draaiden we naar Roompot Marina.  Vorige keer leek ze me toch betaalbaar, maar deze dag dus niet:  26 euro voor een nachtje met een boot van 26 voet en 2 personen vind ik echt wel overdreven, zeker als je de dag ervoor de luxe en kwaliteit zag van Stellendam Marina.
Ook die dag kozen we voor 'gezonde kost' en haalden we een ferme bak friet en bijhorend 'vlees' in het frituur van het vakantiepark.

Maandag werden onze gebeden aanhoord en kregen we wind, om tot in Sint Annaland te geraken.
Met een lekkere halve wind ging het richting Zeelandbrug, na de brug begon de wind toe te nemen en nog geen kwartier later woei het tegen de 20 knopen.  Tijdens het zeilen moest de genua er dus af, en de kleinere, nagelnieuwe, fok er op.  (Toch wel genieten, met die nieuwe zeilen van Sailselect België)
In het grootzeil moest een reef, maar dat liet ik maar zo gezien de ruime tot voor-de-windse koers.

Eens in St. Annaland trokken we naar de Jumbo voor een iets betere maaltijd, en wat andere spullen. De prijzen zijn er echt wel lager dan in ons dure belgenlandje.  Ik ga hier wat vaker inkopen doen.

Dinsdag ging de tocht richting thuishaven.  Er werd flink wat wind en regen voorspeld, maar we hadden geluk: we zeilden net tussen de buien in.
Aan de Krammersluis gingen we er als enige door: een unicum tijdens de vakantieperiode.
Na de krammersluizen waren we getuige van een wel heel uitzonderlijk transport: een joekel van een sluisdeur passeerde ons  :D



Het was een geslaagde tocht, we hebben er van genoten, en vooral ook veel gelachen !

Hey, er passeert ons een sluisdeur!

Bij MacTac in Stellendam dan toch maar een extra automatische reddingsvest gekocht.

Het kostte wel wat zoekwerk, maar bij BRICO
vond ik dan toch een perfect passend vuilbakje.

Een fris weekend... zeg maar: koud weekend

Mijn mast was zo goed als klaar, liet de tuiger weten.
Ze hadden graag mijn boot bij hen om alles netjes op maat af te werken.
Ik had dus een frisse tocht voor de boeg.

Droogpak aan!

Gelukkig waren er geen vriestemperaturen, want dan was het voor mij absoluut een NO GO.
In elk geval ging ik deze tocht met mijn droogpak doen, je weet maar nooit.  Zo'n droogpak vergroot aanzienlijk mijn overlevingskansen als ik onverhoopt toch overboord zou vallen.

Daar ergens is de Volkeraksluis...

Zaterdag vertrok ik redelijk vroeg richting Willemstad.
De havenmeester van jachthaven De Batterij reserveerde een plekje voor me (al was reservatie niet echt nodig, plek genoeg in december).
Het was een spannende tocht want opnieuw werd ik overvallen door mist, uiteindelijk zelfs een zeer dichte mist.
Na de Volkeraksluis moest ik het drukke vaarwater oversteken en uit veiligheidsoverwegingen riep ik met de handheld marifoon alle verkeer in de buurt op, op kanaal 10 om mijn intenties kenbaar te maken.  er kwam geen gehoor, dus stak ik over.
Nu was ik maar net aan de overzijde toen er twee vrachtschepen opdoemden uit de mist, vlak bij mij.  Ze waren elkaar aan het inhalen.  Wow, dat is wel een heeeel dichte mist!

Ik arriveerde er tegen 12u.  Aldus restte me er nog voldoende daglicht om de mastvoet af te werken, dan kon ik toch een beetje op de kosten voor een nieuwe mast besparen.
Vrij snel volgde er een ontnuchtering: er is geen walstroom meer op de steigers.  daardoor geen klusjes, en... geen verwarming.
Was ik even blij dat ik de zak met theelichtjes meegenomen had! dat gaf toch een beetje verwarming.

Klaar om er weer een mast op te zetten.

Zondagmorgen ging de reis dan verder naar Noordschans, waar ik bij Z-Spar mijn nieuwe mast al eens kon zien, en de boot veilig kon afleveren.
De mast zag er prima uit.  ik verwacht nu wel een paar meerkosten zoals het plaatsen van de mastvoet, en zo te zien ook een paar extra vallen. Wellicht vonden ze de oude vallen niet goed genoeg meer.

Dankzij mij kameraard, Sam, kon ik weer tot bij mijn wagen in mijn haven geraken.
Hij pikte me op in Noordschans.
Hartelijk dank, Sam!

Nieuwe mast in wording

Geen plakkers aan boord?
Ducktape en wat keukenrol dan maar

Willemstad is mooi verlicht met kerst ;-)