Een Friendship 26 zeilt toch maar lastig, zo zonder mast :P
Het werd tijd dat de nieuwe mast er op ging, en dan nu vooral om het winterzeil weer degelijk over de kuip te kunnen hangen.
Ik had eind oktober bij Noorschans prijs gevraagd voor een nieuwe mast. Hun offerte was de meest interessante, los van het logistieke vraagstuk. Een nieuwe mast vervoer je niet zomaar even.
Begin november bracht ik de oude mast en giek tot bij hen zodat ze deze konden namaken.
Door een misverstand werd de mast pas gemaakt in december en ze wilden de boot bij hen om de verstaging prima op maat te kunnen maken.
Na nog wat heen en weer mailen met vragen en instructies kon ik dan voorbije weekend de boot gaan halen.
Dankzij de bereidwillige hulp van mijn kameraad kon dit op één dag geregeld worden.
 |
De nieuwe windex...
staat al meteen scheef |
De mast stond er op, enkel moet ik nog zorgen voor een nieuwe achterstag spanner en trimplaatjes aan de voorstag zodat ik de Smartroller later gemakkelijk kan monteren.
Goed op tijd ontdekte ik dat ze de Windex vergeten waren, die lag nog veilig in de kuip, en daar wijst ie zelden de juiste windrichting aan. Met een veiligheidsharnas aan kon ik in hun mastenkraan klimmen en de windex zelf plaatsen.
Helaas moet die windex nadien tegen die ladder aangetikt hebben bij het aan boord stappen, en staat hij al scheef... we waren vergeten om eerst de ladder weg te draaien en pas daarna aan boord te stappen.
 |
| Alweer mist... |
Op weg naar mijn eigen haven kreeg ik nog maar eens een portie mist.
De stekkers van toplicht en stoomlicht waren nog niet gemonteerd en blijkbaar trok dat de aandacht van de scheepvaartpolitie. Die voeren op mij af bleven even naast mij varen, en trokken dan verder.
Mijn tweekleurenlicht op de boeg brandde, en mijn heklicht, maar geen stoomlicht.
Verder was alles in orde, maar het is nooit leuk om gecontroleerd te worden. In elk geval kwamen ze niet aan boord, enkel een visuele controle.
De Volkeraksluis draaide voor mij alleen, en het was pure service want ik hoefde niet eens de oproepknop te gebruiken, ik kon haast gewoon meteen binnen varen in de sluis.
In mijn eigen haven stond mijn kameraad me al op te wachten, en dat wordt een mens snel gewoon :P
Eens de boot vast lag in zijn box haalden we de giek uit de kajuit. Verbaasd waren we dat er geen reefinstallatie op zat, enkel trekkoordjes en drie schijven achteraan de giek. Vooraan, aan de lummel zaten drie klemmen van 'moderne' makelij.
Ik mailde Noordschans dat volgens mij diek giek nog niet klaar is.
Dezelfde dag nog kreeg ik antwoord dat de giek wel klaar is, en ze legden uit hoe je de reeflijnen moet plaatsen:
"Ik zal proberen uit leggen hoe het reefsysteem werkt.
Onder aan giek zitten meerdere beugels 2 daarvan kunnen niet schuiven, namelijk de neerhouder en de grootschoot.
De andere zijn voor de reeflijnen deze horen los te zitten in de rail.
Aan deze ogen bevestigt u de reeflijn, dan gaat de reeflijn door het oog van het grootzeil, dan gaat de reeflijn naar de achterkant van de giek, dan gaat de lijn door de giek (binnenkant)en komt bij de mast uit de giek.
In de kop zitten klemmen on de reeflijn vast te zetten.
Mocht het nog niet duidelijk zijn kan ik nog wel een plaatje sturen."
De giek is dus wel in orde.
Mij rest nog de blokken op de mastvoet te monteren, en de stekkers voor toplicht en stoomlicht.
Het hoofdstuk 'nieuwe mast' kan ik afsluiten.
Hop, naar het volgende probleem: mijn vlaggenbrief in orde krijgen, zodat ik EINDELIJK mijn marifoon kan overzetten en er de machtiging voor aanvragen...
 |
Ze waren wel mijn vlaggenlijntjes vergeten...
dat wordt iets voor de volgende winter |
Na de Volkeraksluis trok de wind aan. Het leek wel of iemand 5eur in de windmeter gestopt had en de windmolen geen stroom meer leverden, maar wind: plots was die wind er.
Die avond gingen we eten in restaurant/taverne " 't Pumpke'. Echt een aanrader, de havenmeester van De Batterij loog er echt niet om, toen hij een naamkaartje meegaf.
