De nieuwe mast staat er op!

Een Friendship 26 zeilt toch maar lastig, zo zonder mast  :P
Het werd tijd dat de nieuwe mast er op ging, en dan nu vooral om het winterzeil weer degelijk over de kuip te kunnen hangen.

Ik had eind oktober bij Noorschans prijs gevraagd voor een nieuwe mast.  Hun offerte was de meest interessante, los van het logistieke vraagstuk.  Een nieuwe mast vervoer je niet zomaar even.

Begin november bracht ik de oude mast en giek tot bij hen zodat ze deze konden namaken.
Door een misverstand werd de mast pas gemaakt in december en ze wilden de boot bij hen om de verstaging prima op maat te kunnen maken.
Na nog wat heen en weer mailen met vragen en instructies kon ik dan voorbije weekend de boot gaan halen.
Dankzij de bereidwillige hulp van mijn kameraad kon dit op één dag geregeld worden.

De nieuwe windex...
staat al meteen scheef

De mast stond er op, enkel moet ik nog zorgen voor een nieuwe achterstag spanner en trimplaatjes aan de voorstag zodat ik de Smartroller later gemakkelijk kan monteren.
Goed op tijd ontdekte ik dat ze de Windex vergeten waren, die lag nog veilig in de kuip, en daar wijst ie zelden de juiste windrichting aan.  Met een veiligheidsharnas aan kon ik in hun mastenkraan klimmen en de windex zelf plaatsen.
Helaas moet die windex nadien tegen die ladder aangetikt hebben bij het aan boord stappen, en staat hij al scheef... we waren vergeten om eerst de ladder weg te draaien en pas daarna aan boord te stappen.

Alweer mist...

Op weg naar mijn eigen haven kreeg ik nog maar eens een portie mist.
De stekkers van toplicht en stoomlicht waren nog niet gemonteerd en blijkbaar trok dat de aandacht van de scheepvaartpolitie. Die voeren op mij af bleven even naast mij varen, en trokken dan verder.
Mijn tweekleurenlicht op de boeg brandde, en mijn heklicht, maar geen stoomlicht.
Verder was alles in orde, maar het is nooit leuk om gecontroleerd te worden.  In elk geval kwamen ze niet aan boord, enkel een visuele controle.

De Volkeraksluis draaide voor mij alleen, en het was pure service want ik hoefde niet eens de oproepknop te gebruiken, ik kon haast gewoon meteen binnen varen in de sluis.

In mijn eigen haven stond mijn kameraad me al op te wachten, en dat wordt een mens snel gewoon  :P

Eens de boot vast lag in zijn box haalden we de giek uit de kajuit.  Verbaasd waren we dat er geen reefinstallatie op zat, enkel trekkoordjes en drie schijven achteraan de giek. Vooraan, aan de lummel zaten drie klemmen van 'moderne' makelij.
Ik mailde Noordschans dat volgens mij diek giek nog niet klaar is.
Dezelfde dag nog kreeg ik antwoord dat de giek wel klaar is, en ze legden uit hoe je de reeflijnen moet plaatsen:
"Ik zal proberen uit leggen hoe het reefsysteem werkt.
Onder aan giek zitten meerdere beugels 2 daarvan kunnen niet schuiven, namelijk de neerhouder en de grootschoot.
De andere zijn voor de reeflijnen deze horen los te zitten in de rail.
Aan deze ogen bevestigt u de reeflijn, dan gaat de reeflijn door het oog van het grootzeil, dan gaat de reeflijn naar de achterkant van de giek, dan gaat de lijn door de giek (binnenkant)en komt bij de mast uit de giek.
In de kop zitten klemmen on de reeflijn vast te zetten.
Mocht het nog niet duidelijk zijn kan ik nog wel een plaatje sturen."

De giek is dus wel in orde.
Mij rest nog de blokken op de mastvoet te monteren, en de stekkers voor toplicht en stoomlicht.
Het hoofdstuk 'nieuwe mast' kan ik afsluiten.

Hop, naar het volgende probleem: mijn vlaggenbrief in orde krijgen, zodat ik EINDELIJK mijn marifoon kan overzetten en er de machtiging voor aanvragen...

Ze waren wel mijn vlaggenlijntjes vergeten...
dat wordt iets voor de volgende winter

Een fris weekend... zeg maar: koud weekend

Mijn mast was zo goed als klaar, liet de tuiger weten.
Ze hadden graag mijn boot bij hen om alles netjes op maat af te werken.
Ik had dus een frisse tocht voor de boeg.

Droogpak aan!

Gelukkig waren er geen vriestemperaturen, want dan was het voor mij absoluut een NO GO.
In elk geval ging ik deze tocht met mijn droogpak doen, je weet maar nooit.  Zo'n droogpak vergroot aanzienlijk mijn overlevingskansen als ik onverhoopt toch overboord zou vallen.

Daar ergens is de Volkeraksluis...

Zaterdag vertrok ik redelijk vroeg richting Willemstad.
De havenmeester van jachthaven De Batterij reserveerde een plekje voor me (al was reservatie niet echt nodig, plek genoeg in december).
Het was een spannende tocht want opnieuw werd ik overvallen door mist, uiteindelijk zelfs een zeer dichte mist.
Na de Volkeraksluis moest ik het drukke vaarwater oversteken en uit veiligheidsoverwegingen riep ik met de handheld marifoon alle verkeer in de buurt op, op kanaal 10 om mijn intenties kenbaar te maken.  er kwam geen gehoor, dus stak ik over.
Nu was ik maar net aan de overzijde toen er twee vrachtschepen opdoemden uit de mist, vlak bij mij.  Ze waren elkaar aan het inhalen.  Wow, dat is wel een heeeel dichte mist!

Ik arriveerde er tegen 12u.  Aldus restte me er nog voldoende daglicht om de mastvoet af te werken, dan kon ik toch een beetje op de kosten voor een nieuwe mast besparen.
Vrij snel volgde er een ontnuchtering: er is geen walstroom meer op de steigers.  daardoor geen klusjes, en... geen verwarming.
Was ik even blij dat ik de zak met theelichtjes meegenomen had! dat gaf toch een beetje verwarming.

Klaar om er weer een mast op te zetten.

Zondagmorgen ging de reis dan verder naar Noordschans, waar ik bij Z-Spar mijn nieuwe mast al eens kon zien, en de boot veilig kon afleveren.
De mast zag er prima uit.  ik verwacht nu wel een paar meerkosten zoals het plaatsen van de mastvoet, en zo te zien ook een paar extra vallen. Wellicht vonden ze de oude vallen niet goed genoeg meer.

Dankzij mij kameraard, Sam, kon ik weer tot bij mijn wagen in mijn haven geraken.
Hij pikte me op in Noordschans.
Hartelijk dank, Sam!

Nieuwe mast in wording

Geen plakkers aan boord?
Ducktape en wat keukenrol dan maar

Willemstad is mooi verlicht met kerst ;-)