Yep: een halve eeuw :D

Als je 50 wordt, dan moet je daar toch eens iets speciaals voor doen.
Een grote fuif, dat is net boven mijn budget, maar eens met de boot naar een leuke taverne/restaurant varen, en daar gaan eten, dat is wel een leuk idee.

Ik koos voor Willemstad en wou gaan eten in 't Pumpke.  Daar was het ons vorige keer zeer goed bevallen.

Vrijdag trokken we naar de boot, en mijn vriendin ging mee, samen met onzen Billy.

Zaterdag morgen waren we reeds vroeg uitgevaren, en in tegenstelling met wat de weerberichten voorspelden, moest ik toch een reefje steken.  De windvlagen waren net iets sterker dan voorspeld. Mijn vriendin houdt er nu eenmaal niet van dat de boot helling maakt.

'Serendipity' in jachthaven
De batterij

Tegen 11u waren we al in Willemstad en legden onze 'Serendipity' in jachthaven De Batterij.  Leuke haven en via de 'binnenweg' vlakbij de oude haven.
Het werd bloedheet en Billy begon echt wel last te krijgen van de warmte. Ik probeerde in de kuip schaduw te creëren, maar helaas: niks hielp. Mijn 'breeze bandit' deed binnen de temperatuur dalen met pakweg 4 graden, maar dat was onvoldoende voor Billy.
Op aanraden van een dame uit de haven maakten we de buik en poten van Billy nat, en dat deed zijn werk, gelukkig.





Tegen 17u waren onze kennissen er en trokken we naar het terras van Anno 1610 om er te genieten van een frisse Gouden Carolus.
Wat later schoven we aan tafel bij 't Pumpke.
Een absolute verrassing wachtte mij: ik kreeg een groot pakje toegeschoven van Robby en Conny: een mooie prent, ingekaderd.  Dankjewel!

Het eten was voortreffelijk, ondanks de warmte.  Verkoeling was er pas bij het dessert  :P

Billy had last van de warmte

Daags erna voeren we lekker vroeg uit.  Er was amper wind, de temperatuur steeg weer naar ondraaglijke waarden.  Tegen de middag arriveerden we in onze haven, en omdat het met Billy slecht ging, reden we in gauw naar huis, om wat verkoeling te zoeken.

Al bij al een geslaagd verjaardagsdinner!

Mijn 'Breeze Bandit'= een aanrader!

Taxi spelen

Mijn buurman in de haven heeft een Etap 30.
Twee weken geleden vroeg hij me of ik deze mee naar Noordschans wou brengen.
"Geen probleem", zei ik.  We brachten de Etap naar de jachtwerf daar, en hij zou me laten weten wanneer we hem terug mochten gaan halen.

Voorbije weekend was het zover.  Om het gelijk wat aangenaam te maken, en dus niet een louter logistieke tocht, maakten we er meteen een uitstapje van.
Mn vriendin wou mee, en daardoor ook onze Cavalier.  het was best wel een gevulde FS26 nu  :D

Zaterdag voeren we met zn allen uit.  Van de voorspelde 14 knopen West was niks te bespeuren.  Even ging de gennaker er op, maar aan een slakkegangetje van één knoop zouden we nooit op tijd in Noordschans geraken. De motor ging dan maar op en we tuften naar de Volkeraksluis.

Na de Volkeraksluis trok de wind aan. Het leek wel of iemand 5eur in de windmeter gestopt had en de windmolen geen stroom meer leverden, maar wind: plots was die wind er.
Op fok en grootzeil, mijn gloednieuwe setje van Sailselect, vlogen we richting Noordschans.  Met deze ruime koers haalde de Serendipity toch een 5,5 knopen.  het ging erg lekker.

Toen we het havengeultje naderden haalde ik het grootzeil al neer, maar op de wat minder conventionele manier: ik bleef intussen ruime koers zeilen op fok.
Vlak voor de geul ging de fok neer, met de strijklijn, en we draaiden binnen.

Wat later voeren we met de twee jachten uit.  De Volkerak was intussen redelijk ruig.  De weg naar Willemstad, waar we wilden overnachten in jachthaven De Batterij, was met de wind op kop.  We zouden die op motor doen (mijn vriendin wil niet dat de boot scheef hangt, daar is ze bang van).
Stampen, dreunen, rammelen...
Uiteindelijk arriveerden we in de jachthaven en keerde de rust weer.



Die avond gingen we eten in restaurant/taverne " 't Pumpke'.  Echt een aanrader, de havenmeester van De Batterij loog er echt niet om, toen hij een naamkaartje meegaf.
We waren er vorig jaar al eens gaan eten, toen we deze FS26 gingen halen in Streefkerk.

Zondag voeren we verder huiswaarts, en ook nu alles (helaas) op motor, het was geen bezeilde koers.

Leuke tas voor in de kuip gespot op een Clever 23:
leuke kadotip voor mijn verjaardag binnenkort  :P

Schaduwnet vergeten,
maar met een dekentje kan het ook

Voorstag en Smartroller: een confronterend weekendje

Eigenlijk wist ik al wel dat het een sportief weekend zou worden.
Plan was om boekjes te gaan leveren in jachthaven De Batterij.
Daar liggen er nu alvast weer enkele te koop.

Op de heenweg zaterdag koos ik voor de kleine fok en 1 reef.  Dat liep vlot tot ik, zo'n 2 mijl voor de Volkeraksluis, in de gaten kreeg dat mijn voorstag los zat!
Gelukkig zeilde ik een ruime koers en o dersteunde de babystag de mast nog.
Ik rolde de fok op, maar ook dat ging moeilijk: de tol van de fok kreeg ik niet goed opgerold.

In zeven haasten zette ik wel gauw de spival als backup.
Dat laatste was wel nodig want het laatste stuk tot aan de sluis was zeer hobbelig te noemen.

Meestal lig ik wel een poos te wachten aan de sluis voor ik de sluis binnen kan, maar deze keer kon ik er meteen in. Lastig want nu kreeg ik niet de kans om na te gaan wat er mis is.

Via de marifoon kon ik al een plekje vragen in de haven. Het werd J20.
Op het havenplannetje, dat ik vorig jaar voor John uitwerkte, kon ik metsen kijken hoe ik zal aanleggen. De wind zou pal op kop staan, en bij een kracht van 20 tot 25 knopen is dat solo een huzarenstukje.  Ik zou langszij moeten gaan liggen tussen 2 andere jachtjes in...
In zn achteruit tufte ik naar de steiger, maar zodra ik meer gas gaf draaide de spiegel weg van de steiger door zijn schroefwerking. Om dan snel een lijntje over een kikker op de steiger te mikken had ik gewoon geen tijd. In die paar seconden waaide de boot al gevaarlijk dicht bij de achterligger.
Ik probeerde vier maal het manoeuvre, en bij de vijfde poging dook er gelukkig een helpende hand op.

Eens afgemeerd kon ik kijken wat er mis was met de voorstag en Smartroller.

John, de havenmeestsr was bereid om voor mij een stel trimplaatjes, die ik aan boord had, op maat te slijpen.  Hiermee hoopte ik alvast de stag meer op spanning te krijgen.
Uiteindelijk stak het zaakje weer in elkaar.  Foto's hier onder tonen de stappen die ik deed, misschien ben je er iets mee.

Ondanks de aangetrokken borgmoeren is die spanner aan de voorstag dus toch losgekomen.   Een waar mysterie hoe dat kon, maar goed: het is gebeurd en ik wil dat geen tweede keer meemaken.

Daags erna voer ik vrij vroeg uit.  Iets voor de sluis zag ik een cruiseschip aanvaren: de Arlene. Vooral veel gepensioneerden aan boord die, ondanks het vroege uur, al aan het ontbijten waren.  Hij ging voor mij de sluis in, en zodra hij zn kant koos en de boegschroeven hun werk deden, ging ik langs zijn stuurboord langs naar voren in de sluis.
Maar dat was dus blijkbaar tegen de zin van de schipper van de Arlene. Ik kreeg een uitbrander omdat hij me niet gezien had...  nochtans heeft ie weinig recht op klagen: hij kiest voor de jachtensluis (scheelt een paar euro's voor hem), en hij heeft zeker genoeg personeel aan boord om alles mee in het oog te houden.

Nou ja, door al die toeschouwers liep mijn manoeuvre, na de uitbrander, niet zo goed.  Ik heb zeker gezorgd voor verhalen en lachbuien aan boord van de Arlene...

Uiteindelijk geraakte ik tegen de middag in mijn eigen haven, en het invaren in mn box verliep wel goed.  Ik begin de Serendity al wat te kennen.
Opnieuw rolde de fok slecht op.  Lijkt toch iets te maken te hebben met de sterke wind?

Onverwacht werd mijn zeilweekendje een dagje langer: maandag zou de nieuwe eigenares van de Sail Ya de marifoons komen oppikken.  Ik maakte van de gelegenheid gebruik om nog een rondje Noordplaat te zeilen. 

En ja hoor: ook de fok wou weeral niet goed oprollen.
Beetje geirriteerd meerde ik weer af in mn box.

De toer verliep prima, maar alweer had ik de ik de indruk dat de voorstag los kwam.

Dit weekend bracht me gegarandeerd buiten mijn comfortzone, en absoluut leerzaam!

Plaatjes op maat geslepen door
de havenmeester

Spanner opspannen en borgmoeren weer vast zetten

Tape rond de moeren om ze (tijdelijk) te borgen

SmartRoller weer op zijn plaats

Een fris weekend... zeg maar: koud weekend

Mijn mast was zo goed als klaar, liet de tuiger weten.
Ze hadden graag mijn boot bij hen om alles netjes op maat af te werken.
Ik had dus een frisse tocht voor de boeg.

Droogpak aan!

Gelukkig waren er geen vriestemperaturen, want dan was het voor mij absoluut een NO GO.
In elk geval ging ik deze tocht met mijn droogpak doen, je weet maar nooit.  Zo'n droogpak vergroot aanzienlijk mijn overlevingskansen als ik onverhoopt toch overboord zou vallen.

Daar ergens is de Volkeraksluis...

Zaterdag vertrok ik redelijk vroeg richting Willemstad.
De havenmeester van jachthaven De Batterij reserveerde een plekje voor me (al was reservatie niet echt nodig, plek genoeg in december).
Het was een spannende tocht want opnieuw werd ik overvallen door mist, uiteindelijk zelfs een zeer dichte mist.
Na de Volkeraksluis moest ik het drukke vaarwater oversteken en uit veiligheidsoverwegingen riep ik met de handheld marifoon alle verkeer in de buurt op, op kanaal 10 om mijn intenties kenbaar te maken.  er kwam geen gehoor, dus stak ik over.
Nu was ik maar net aan de overzijde toen er twee vrachtschepen opdoemden uit de mist, vlak bij mij.  Ze waren elkaar aan het inhalen.  Wow, dat is wel een heeeel dichte mist!

Ik arriveerde er tegen 12u.  Aldus restte me er nog voldoende daglicht om de mastvoet af te werken, dan kon ik toch een beetje op de kosten voor een nieuwe mast besparen.
Vrij snel volgde er een ontnuchtering: er is geen walstroom meer op de steigers.  daardoor geen klusjes, en... geen verwarming.
Was ik even blij dat ik de zak met theelichtjes meegenomen had! dat gaf toch een beetje verwarming.

Klaar om er weer een mast op te zetten.

Zondagmorgen ging de reis dan verder naar Noordschans, waar ik bij Z-Spar mijn nieuwe mast al eens kon zien, en de boot veilig kon afleveren.
De mast zag er prima uit.  ik verwacht nu wel een paar meerkosten zoals het plaatsen van de mastvoet, en zo te zien ook een paar extra vallen. Wellicht vonden ze de oude vallen niet goed genoeg meer.

Dankzij mij kameraard, Sam, kon ik weer tot bij mijn wagen in mijn haven geraken.
Hij pikte me op in Noordschans.
Hartelijk dank, Sam!

Nieuwe mast in wording

Geen plakkers aan boord?
Ducktape en wat keukenrol dan maar

Willemstad is mooi verlicht met kerst ;-)

Tweede keer, goede keer :-)

Maandag namiddag deed ik mijn kantoor toe, en reed naar de nieuwe boot.
Doel was om op 1 november mijn oude mast af te geven bij Noordschans.
Meteen voer ik uit richting Willemstad, waar ik nog net voor valavond arriveerde.Intussen ben ik vaste klant bij jachthaven De Batterij  :P

De ochtend erna vertrok ik al om 7u richting Noordschans, waar ik een uurtje later binnen liep.
Onderweg kwam er alweer mist opzetten wat een heel mooie foto opleverde.

Het blijft nog wat wennen, zo met een binnenboord motor.  Ik moest mijn manoeuvre om achterwaarts naar rechts in te draaien twee keer proberen.
Maar geen geklaag, de sluis daags ervoor ging als als een fluitje van een cent.

Na het afleveren van de mast vertrok ik meteen weer richting thuishaven.
Onderweg nog wat mist, maar met de navigatiesoftware en GPS op mijn tablet verliep dat erg vlot, net zoals op de heenweg.

Tijdens de hele tocht bekeek ik de boot nog wat beter, en zo viel mijn oog op een nieuw mankementje: de geleideblokken naast de mast zijn dringend aan vervanging toe.
(toch eens kijken of ik geen ezeltje kan vinden....)

No even wachten op het finale factuur van de mast en dan bekijken of ik nog deze maand de nieuwe mast kan afhalen.

Wordt vervolgd!

Onze Friendship 26 gaan halen

Onze FS26 ligt op zijn (tijdelijke) plek

Streefkerk: dat was ons doel donderdag namiddag.
Dankzij zeer hulpzame buren werden we tot bij onze nieuwe aanwinst gebracht.
We kozen ervoor om donderdag namiddag aan boord te gaan, en ons te installeren.
Maar we waren erg verrast hoeveel materiaal de vorige eigenaar achter liet.
Het vroeg heel wat opruimwerk om alles aan boord te krijgen.
De vorige eigenaar kwam nog even langs om alles af te handelen, en wat uitleg te geven.

We werden getrakteerd op een redelijk koude nacht.  Onzen Billy, een Cavalier King Charles, kroop steeds op het bed, dan weer af het bed, rommelde wat rond: kortom, hij kon de slaap niet vatten waardoor ook wij een redelijk slechte nacht hadden.

's Morgens vroeg rond 8u voeren we al uit. We wisten dat we links af moesten maar door gebrek aan kaarten duurde het wel even voor we echt wisten waar we waren.
De Alblasserdambrug konden we net onderdoor, al leek het even dat de antenne er af zou vliegen of zo  :D

De volgende brug was de spoorwegbrug van Dordrecht.  Die was het haar doorvaarthoogte van 10m nu echt wel te laag.
Via de handheld marifoon kwam ik te weten dat ze een half uurtje later zou open gaan.  We kozen een plekje aan de wal, maar dat was een domme keuze.  Ik had er twee jaar geleden al eens gelegen, toen ik met mijn kameraad zijn FS22 ging overvaren, maar wegens gebrek aan beter, ging ik daar weer liggen.  Gevolg: door de dreunen die de boot kreeg tegen de houten balken aan de wal, kwam hier en daar de rubberen stootrand los.  Dat wordt klus nummer één....

Wat later ontdekten we dat de afsluiter voor het pomptoilet lekt.  De kraan op de toevoerleiding lekt. Er stond een plasje water onder het vloertje.  Dat is een dringende herstelling.  De boot zal de kant op moeten, en dan gaat die WC er gelijk uit.  Ik heb veel liever een porta potti.

Eens de brug onderdoor ging het vlot tot aan Willemstad.
Het was de eerste keer dat ik met een binnenboord motor voer, dus onderweg af en toe wat testen en oefenen, om toch ietswat geoefend Jachthaven De Batterij binnen te lopen.
Uiteindelijk ging het manoeuvreren in de jachthaven best wel goed.
John, de bijzonder sympathieke havenmeester gaf me gelijk nog wat tips.
Het was een leuk weerzien, en zoals altijd zeer gastvrij ontvangen.

Zaterdag ochtend waren we alweer vroeg op pad. Gevolg: een lege Volkeraksluis.  Wat wil een mens nog meer hebben om met een onbekende boot een sluis te doen :D

Twee uur later liepen we onze eigen haven binnen. We kenden nog een klein ligplaats probleem (op de toegewezen plek lag nog iemand, dus verkasten we naar een andere lege plek.

In elk geval ligt onze Friendship 26 nu in onze haven en kunnen we hem straks herdopen naar de nieuwe naam.

Soms bouwen ze schepen op de wal :P

Blijkbaar een bestelling van een steenrijke rus
bij Oceano

Dit oorlogsschip ben ik intussen al drie keer gepasseerd.
Ligt er dus al sinds 2012...

Tussenstop in de vluchthaven aan de Dortsche Kil:
een eerste oefening in 'keren op de binnenmotor'