Rondje Stellendam-Roompot met Tim

Yep, wonderen bestaan!

Op mijn vraag aan Tim, de zoon van mijn vriendin, of hij eens een tochtje wil meezeilen over zee, antwoordde hij: JA.
En zo geschiedde dan ook: we vertrokken op vrijdag namiddag naar de Volkeraksluizen met het plan daar te overnachten.
Maar die steigers zijn tegenwoordig even populair als een succesvolle jachthaven: er was weer geen meter steiger meer vrij.
Dan maar naar onze favoriete jachthaven De Batterij.  Daar kregen we een leuke ligplaats voor de nacht.

Zaterdagmorgen zeilden we dan richting Stellendam.  Nou ja, zeilen...  we kregen een zuchtje wind en dan nog op kop.  De diesel ging aan en bleef aan tot in Stellendam.  "Koop een zeiljacht en rammel 6 uur lang naar het westen."
In Stellendam had ik Tim een gezonde maaltijd beloofd in de vissershaven.  Het werd een "Kapsalon - grote schotel"  :D

Zondagmorgen moesten we wel erg vroeg op, maar we hebben er alles voor een leuke zeiltocht op zee, niet?
Vol verwachting voeren we tegen 6u door de Goereese sluis.  Die opereert in juli en augustus normaal. Pas eind augustus zijn er weer ingrepen aan de sluis gepland.

En daar is ze dan: het Slijkgat.  Ik verwachtte zoals altijd een lekkere stroming, maar die was nergens te zien.  "Huh?  Heb ik me dan zo vergist?"  Tabellen werden opgegraven, getijdesites opgeroepen maar alles bleek correct.  Ik bekeek enkele dagen geleden de HP33 en vanaf 2u na HW Hoek van Holland is er een flauwe stroming richting zee, daarna richting België.  Ideale moment is dus om 2u na HW HvH door de sluis te gaan.
We lieten ons dus mee drijven met de stroom want ook nu weer niks wind. Helaas bleef het zo... niks wind.
Tim werd dan nog eens zeeziek, dus die diesel kon weer uren kloppen  :P
Een zeehond kwam op een meter afstand even een knipoog geven, maar het fototoestel lag natuurlijk niet bij de hand.

6 uur lang gerammel richting Roompot, je wordt er als zeiler niet vrolijk van..
Na de Roompotsluis draaiden we naar Roompot Marina.  Vorige keer leek ze me toch betaalbaar, maar deze dag dus niet:  26 euro voor een nachtje met een boot van 26 voet en 2 personen vind ik echt wel overdreven, zeker als je de dag ervoor de luxe en kwaliteit zag van Stellendam Marina.
Ook die dag kozen we voor 'gezonde kost' en haalden we een ferme bak friet en bijhorend 'vlees' in het frituur van het vakantiepark.

Maandag werden onze gebeden aanhoord en kregen we wind, om tot in Sint Annaland te geraken.
Met een lekkere halve wind ging het richting Zeelandbrug, na de brug begon de wind toe te nemen en nog geen kwartier later woei het tegen de 20 knopen.  Tijdens het zeilen moest de genua er dus af, en de kleinere, nagelnieuwe, fok er op.  (Toch wel genieten, met die nieuwe zeilen van Sailselect België)
In het grootzeil moest een reef, maar dat liet ik maar zo gezien de ruime tot voor-de-windse koers.

Eens in St. Annaland trokken we naar de Jumbo voor een iets betere maaltijd, en wat andere spullen. De prijzen zijn er echt wel lager dan in ons dure belgenlandje.  Ik ga hier wat vaker inkopen doen.

Dinsdag ging de tocht richting thuishaven.  Er werd flink wat wind en regen voorspeld, maar we hadden geluk: we zeilden net tussen de buien in.
Aan de Krammersluis gingen we er als enige door: een unicum tijdens de vakantieperiode.
Na de krammersluizen waren we getuige van een wel heel uitzonderlijk transport: een joekel van een sluisdeur passeerde ons  :D



Het was een geslaagde tocht, we hebben er van genoten, en vooral ook veel gelachen !

Hey, er passeert ons een sluisdeur!

Bij MacTac in Stellendam dan toch maar een extra automatische reddingsvest gekocht.

Het kostte wel wat zoekwerk, maar bij BRICO
vond ik dan toch een perfect passend vuilbakje.

Taxi spelen

Mijn buurman in de haven heeft een Etap 30.
Twee weken geleden vroeg hij me of ik deze mee naar Noordschans wou brengen.
"Geen probleem", zei ik.  We brachten de Etap naar de jachtwerf daar, en hij zou me laten weten wanneer we hem terug mochten gaan halen.

Voorbije weekend was het zover.  Om het gelijk wat aangenaam te maken, en dus niet een louter logistieke tocht, maakten we er meteen een uitstapje van.
Mn vriendin wou mee, en daardoor ook onze Cavalier.  het was best wel een gevulde FS26 nu  :D

Zaterdag voeren we met zn allen uit.  Van de voorspelde 14 knopen West was niks te bespeuren.  Even ging de gennaker er op, maar aan een slakkegangetje van één knoop zouden we nooit op tijd in Noordschans geraken. De motor ging dan maar op en we tuften naar de Volkeraksluis.

Na de Volkeraksluis trok de wind aan. Het leek wel of iemand 5eur in de windmeter gestopt had en de windmolen geen stroom meer leverden, maar wind: plots was die wind er.
Op fok en grootzeil, mijn gloednieuwe setje van Sailselect, vlogen we richting Noordschans.  Met deze ruime koers haalde de Serendipity toch een 5,5 knopen.  het ging erg lekker.

Toen we het havengeultje naderden haalde ik het grootzeil al neer, maar op de wat minder conventionele manier: ik bleef intussen ruime koers zeilen op fok.
Vlak voor de geul ging de fok neer, met de strijklijn, en we draaiden binnen.

Wat later voeren we met de twee jachten uit.  De Volkerak was intussen redelijk ruig.  De weg naar Willemstad, waar we wilden overnachten in jachthaven De Batterij, was met de wind op kop.  We zouden die op motor doen (mijn vriendin wil niet dat de boot scheef hangt, daar is ze bang van).
Stampen, dreunen, rammelen...
Uiteindelijk arriveerden we in de jachthaven en keerde de rust weer.



Die avond gingen we eten in restaurant/taverne " 't Pumpke'.  Echt een aanrader, de havenmeester van De Batterij loog er echt niet om, toen hij een naamkaartje meegaf.
We waren er vorig jaar al eens gaan eten, toen we deze FS26 gingen halen in Streefkerk.

Zondag voeren we verder huiswaarts, en ook nu alles (helaas) op motor, het was geen bezeilde koers.

Leuke tas voor in de kuip gespot op een Clever 23:
leuke kadotip voor mijn verjaardag binnenkort  :P

Schaduwnet vergeten,
maar met een dekentje kan het ook

Rondje Stellendam-Roompot bij een superweertje

De weerberichten waren dermate schitterend dat ik deze kans niet mocht, en kon, laten liggen. De uren van de stroming maakten het plaatje helemaal compleet: dit is een kans uit de duizend!

Woensdag reed ik al naar de boot om hem klaar te maken voor dit zeetochtje.
In de late namiddag voer ik al richting Volkeraksluis.  Het idee om daar aan de steiger te overnachten kon ik al meteen begraven: de steiger lag bomvol, aan beide zijden.  Dat werd een nachtje aan een boei in het baaitje aan de Hollands Diep-zijde, daar was gelukkig nog 1 boei vrij.

Donderdag ging het bijna de hele weg op motor.  Toen ik aan Stellendam Marina arriveerde trok de wind net wat aan. Een flinke bries stond er toen ik net mn box in wilde varen. Mat de wi d die je de box in duwt, is het solo echt niet simpel. Uiteindelijk werd het een ware knoeiboel, en geen kat kwam helpen....  de Serendipity draaide helemaal dwars tussen de twee vingerpieren. Die twee vingerpieren waren helaas net iets dichter bij elkaar dan mn boot lang is.  Uiteindelijk kreeg ik het goed, maar krassen waren onvermijdelijk, en mn zelfvertrouwen met de boot kreeg een deuk.

Omdat de hangcultuurmosselen net weer verkrijgbaar zijn, haalde ik me meteen 2 kilo bij Poisson Cuisine.  Ze hadden geen groenten, maar met kruiden en verse rode pepers smaakte ze ook  :D

Zondagmorgen kon ik om 6u meteen de sluis invaren.  Dat ik de dag ervoor wat knoeide en daardoor meer begon te twijfelen bleek nu opnieuw. Wat een simpel manoeuvre moest worden, werd alweer wat geknoei, deze keer met toeschouwers.

De SH is nu een nieuwe BO N!

Na de sluis kon ik dankzij de stroming in het Slijkgat aan een rotvaart richting kardinaalboei SH.  "Heuh? Waar is die boei?"
Blijkbaar is ze nu gewijzigd door een Noord-kardinaal boei, BO N.  Andere jachten kozen voor een route dichter bij de kust, maar ik hield het bij de route via de Ooster.  Goed gekozen want geregeld zag ik een jachtje op die kortere route vast varen...

Onderweg tot drie maal toe bezoek gekregen van zeehonden. Zo waren niet eens zo schuw, maar tegen dat een mens zijn fototoestel in de aanslag heeft, doken ze weer onder.

Eens ik de Roompot naderde trok de wind aan. Het werd echt super zeilen!  Hier tekent een mens voor: Oostenwind, 10 a 14 knopen, vlakke zee, en zon overgoten!

(Korte video= https://youtu.be/FQIxzx7PWcg en https://youtu.be/MF8LrOqF1MQ)

Aan de Roompotsluis moest ik alweer aan stuurboordzijde afmeren, het lijkt wel een vloek. Maar het verliep redelijk goed.
De sluis zelf ging vlot.  Ik kon de bakboordzijde nemen om af te meren, dat gaat een stuk vlotter door de schroefwerking.
Eens uit de sluis trok de wind tijdelijk aan, en ook nu weer net wanneer in de marina nader.
Via VHF vraag ik een ligplaats, en gelijk of er iemand me kan heen bij het afmeren.  Dat was geen domme zet, want de oostenwind die rond de 20 knopen schommelde duwde me weer vlot de box in.  Charlotte, van Roompot Marina hielp me prima met het afmeren! Dik,e duim voor hun service!

Zaterdag voer ik uit, een uurtje voordat de tij weer zou opkomen, dat laatste uurtje stroming tegen doet toch niet veel.  Met een gezapige vaart ging het richting Zeelandbrug.  Deze hele toch was de koers wel redelijk scherp, en met momenten moest ik even opkruisen en slalommen tussen de vele vissersbootjes.

Ze gaven onweerskansen, dus besloot ik om 14u toch maar Sint Annaland binnen te lopen.
En ja hoor, ook nu weer een box waar de wind me in duwt.  Het lijkt wel een vloek deze tocht. Maar ook nu kwam iemand me spontaan helpen, gelukkig.
Het was echt pufweer. Met een temperatuur van pakweg 31°C was het bakken in de haven.
Een heel mooie zonsondergang vanop de dijk sloot de dag af.

's Morgens vroeg al, zeilde ik naar de Krammer. Nou ja, er was amper wind, het gi g ontzettend traag. Toen ik in de Krammer arriveerde passeerde er net een stoet van de Grevelingen- naar de Krammersluizen. Een eeuwige race. Je zou denken dat iedereen op het water rust zoekt, maar deze stoet lijkt eerder een wedstrijd.
Ik kon het al raden: aan de sluis was het weer een gewroet van jewelste. Zien dat ze je niet voorsteken was absoluut een uitdaging. En ook al ken ik de Serendipity nog niet goed, ik waagde me in de mierennest.  De regel bij de "jacuzzi" is om zeker afstand te houden, maar dat deed hier geen kat.  Soms was er maar een metertje afstand tussen de jachten.
Ik sprak een jacht aan, naast mij, en zei dat hij zeker niet voor mij aan de sluis arriveerde, en bovendien waarschuwde ik hem dat ik solo ben en mijn aanlegmanoeuvre wel eens raar kan uitdraaien in die bellenbaan.  Hij besloot om dan toch maar afstand te houden en me voor te laten. Dankjewel.

Een Marieholm voor mij kon nog net de redelijk volle sluis in en wilde aan bakboord afmeren. Tijdens het manoeuvre brak zijn lier uit zn dek waar een landvast aan hing. De boot schiet vooruit en snijdt mij de pas af. Ik beland hierdoor met mijn neus tussen zijn spiegel en de sluiswand.  Het jacht achter mij kon nog net uitwijlen en zijn boeg draait weg door de stroming van die bellenbaan. Wat een stressmoment! Ik had geluk dat net aan mijn stuurboord een lader was en bond gauw een landvast midscheeps aan die ladder.  Man, wat heb ik een hekel aan zo'n gewriemel aan die sluis, en al zeker aan die 'jacuzzi'.

De rest van de tocht, naar mijn haven, ging traag, met de gennaker, maar wel lekker rustig.

Op de keper beschouwd een van de mooiste tochten, en met momenten ook de spannendste!

De stroming in het Slijkgat

Zalig weertje op zee!

Voorstag en Smartroller: een confronterend weekendje

Eigenlijk wist ik al wel dat het een sportief weekend zou worden.
Plan was om boekjes te gaan leveren in jachthaven De Batterij.
Daar liggen er nu alvast weer enkele te koop.

Op de heenweg zaterdag koos ik voor de kleine fok en 1 reef.  Dat liep vlot tot ik, zo'n 2 mijl voor de Volkeraksluis, in de gaten kreeg dat mijn voorstag los zat!
Gelukkig zeilde ik een ruime koers en o dersteunde de babystag de mast nog.
Ik rolde de fok op, maar ook dat ging moeilijk: de tol van de fok kreeg ik niet goed opgerold.

In zeven haasten zette ik wel gauw de spival als backup.
Dat laatste was wel nodig want het laatste stuk tot aan de sluis was zeer hobbelig te noemen.

Meestal lig ik wel een poos te wachten aan de sluis voor ik de sluis binnen kan, maar deze keer kon ik er meteen in. Lastig want nu kreeg ik niet de kans om na te gaan wat er mis is.

Via de marifoon kon ik al een plekje vragen in de haven. Het werd J20.
Op het havenplannetje, dat ik vorig jaar voor John uitwerkte, kon ik metsen kijken hoe ik zal aanleggen. De wind zou pal op kop staan, en bij een kracht van 20 tot 25 knopen is dat solo een huzarenstukje.  Ik zou langszij moeten gaan liggen tussen 2 andere jachtjes in...
In zn achteruit tufte ik naar de steiger, maar zodra ik meer gas gaf draaide de spiegel weg van de steiger door zijn schroefwerking. Om dan snel een lijntje over een kikker op de steiger te mikken had ik gewoon geen tijd. In die paar seconden waaide de boot al gevaarlijk dicht bij de achterligger.
Ik probeerde vier maal het manoeuvre, en bij de vijfde poging dook er gelukkig een helpende hand op.

Eens afgemeerd kon ik kijken wat er mis was met de voorstag en Smartroller.

John, de havenmeestsr was bereid om voor mij een stel trimplaatjes, die ik aan boord had, op maat te slijpen.  Hiermee hoopte ik alvast de stag meer op spanning te krijgen.
Uiteindelijk stak het zaakje weer in elkaar.  Foto's hier onder tonen de stappen die ik deed, misschien ben je er iets mee.

Ondanks de aangetrokken borgmoeren is die spanner aan de voorstag dus toch losgekomen.   Een waar mysterie hoe dat kon, maar goed: het is gebeurd en ik wil dat geen tweede keer meemaken.

Daags erna voer ik vrij vroeg uit.  Iets voor de sluis zag ik een cruiseschip aanvaren: de Arlene. Vooral veel gepensioneerden aan boord die, ondanks het vroege uur, al aan het ontbijten waren.  Hij ging voor mij de sluis in, en zodra hij zn kant koos en de boegschroeven hun werk deden, ging ik langs zijn stuurboord langs naar voren in de sluis.
Maar dat was dus blijkbaar tegen de zin van de schipper van de Arlene. Ik kreeg een uitbrander omdat hij me niet gezien had...  nochtans heeft ie weinig recht op klagen: hij kiest voor de jachtensluis (scheelt een paar euro's voor hem), en hij heeft zeker genoeg personeel aan boord om alles mee in het oog te houden.

Nou ja, door al die toeschouwers liep mijn manoeuvre, na de uitbrander, niet zo goed.  Ik heb zeker gezorgd voor verhalen en lachbuien aan boord van de Arlene...

Uiteindelijk geraakte ik tegen de middag in mijn eigen haven, en het invaren in mn box verliep wel goed.  Ik begin de Serendity al wat te kennen.
Opnieuw rolde de fok slecht op.  Lijkt toch iets te maken te hebben met de sterke wind?

Onverwacht werd mijn zeilweekendje een dagje langer: maandag zou de nieuwe eigenares van de Sail Ya de marifoons komen oppikken.  Ik maakte van de gelegenheid gebruik om nog een rondje Noordplaat te zeilen. 

En ja hoor: ook de fok wou weeral niet goed oprollen.
Beetje geirriteerd meerde ik weer af in mn box.

De toer verliep prima, maar alweer had ik de ik de indruk dat de voorstag los kwam.

Dit weekend bracht me gegarandeerd buiten mijn comfortzone, en absoluut leerzaam!

Plaatjes op maat geslepen door
de havenmeester

Spanner opspannen en borgmoeren weer vast zetten

Tape rond de moeren om ze (tijdelijk) te borgen

SmartRoller weer op zijn plaats