4 dagen vol verrassingen

Ik wou er nog eens 4 dagen op uit trekken, solo.
Elke dag leert men bij op die manier, en deze keer was het niet anders.

De eerste reef zat er netjes in

Donderdagmorgen voer ik uit met een reefje in het grootzeil.  Eens buiten op het Volkerak leek dat meer dan overkill.  Met hooguit 8 knopen wind was dat zeker niet nodig.
Maar de weersvoorspellingen beloofden een 14 a 19 knopen en dan is 1 reefje zelfs wat mager, dus liet ik hem gewoon zitten.

De tweede reef was een rommeltje

Na de sluisdoorgang aan de Krammer nam de wind toe en werd stilaan zelfs een tweede reef nodig.  Met veel moeite kreeg ik dat voor elkaar, in de toenemende golfslag en rukwinden.

Ow, waar is de windex naartoe?

Niet veel later was mijn Windex er vandoor.  Chuck, hoe kan dat nou? In elk geval werd het meteen een gemis.  Zonder die windex is lastig zeilen.
Na een kwartier opkruisen thv Stavenisse (video op Youtube), met tij tegen, kon ik eindelijk de Witte Tonnen Vlije indraaien.
Vanaf daar zeilde ik met een rotvaart naar Wemeldinge.
Ik riep de jachthaven al op met de vraag naar een ligplaatsje voor de nacht, en kreeg S29.
Daar werd het even een knoeiboel: de wind duwde me dwars tegen de vingerpieren aan, nog voor ik de boot voldoende vaart in achteruit kon geven.  Gelukkig kwam er meteen een man me helpen en kon ik de boot de box invaren.  Solo en veel wind, het werkt niet altijd goed bij me. 

Krasjes in de gelcoat

Tijdens het geknoei raakte ik met de preekstoel een ander jacht.  Ik heb dat dan maar gemeld bij de havenmeester en mijn naamkaartje achter gelaten.
Wat later hoorde ik plots mijn naam roepen... bleek het een oude klant van me te zijn  :-)
en warempel: hij is de eigenaar van het jacht dat ik geraakt had.
Hij bekeek de schade en het viel allemaal dik mee, zei hij.
Die avond trakteerde hij me zelfs met friet  :P

Vrijdagmorgen stapte een kennis van me aan boord, om 7u.
We voeren meteen uit richting Bruinisse.  In tegenstelling tot donderdag was er nu niet veel wind.
Het was een rustig tochtje.
Aan de grevelingensluis moesten we als vanouds redelijk lang wachten.  Na de sluis draaide ik voor een keertje de WSV binnen, en niet naar gewoonte de Marina wat verderop.  Het prijsverschil voor een nachtje is inderdaad behoorlijk: 14,8 ipv 21eur.
Dirk, mijn passagier, nodigde me prompt uit om eens lekker te gaan eten, en nam me mee naar Bru17.  Ik was daar nog nooit geweest en moet toegeven: het was heerlijk.

Zaterdagmorgen wist ik niet goed waarheen: op de drukke Grevelingen blijven? Weer de Oosterschelde op?  Ik koos voor Yerseke.  Ik leerde laatst een koppel kennen, die bij mij een grootzeilhoes kochten, en die liggen daar met hun Pirhana.  Ze gingen een dagje zeilen en ik stuurde ze een SMSje dat ik er aan kom.
Deze trip was ontzettend rustig. Weinig wind. Ik heb er de gennaker bij gezet om toch wat vaart te hebben.
Die avond heb ik van het koppel een kilootje verse mosselen gekregen. Dat waren de allereerste mosselen voor dit jaar :-)  Zij hadden ze gekregen van een vissertje uit hun haven.
Het klaarmaken was improvisatie:  met snijboontjes en een rode peper, ik had niets anders aan boord.

Ze gaven regen...

Zondag vertrok ik al om 7u om het laatste stukje tij mee te hebben.  Ik wou aan de Keeten B zijn als de tijd keerde, en dat had ik dan goed ingeschat, want krek bij de kentering van het tij, zat ik in de Witte Tonnen Vlije.
De rest van de tocht verliep prima. 

Smaakte alvast naar meer :-)

Ze voorspelden 14 a 19 knopen.
Er stond toch wel een stuk meer...

Een Midget 26: dat is nu eens wat we ooit willen kopen

Die monopiles achtervolgen me!

Vreemd vervoer.. wat is dit?

1e zeilweekend van 2018

Na zo'n lange, koude, winter wil een mens zo snel mogelijk het water op.
Dat was ik alvast van plan, en al zeker gezien de mooie voorspellingen.
Het werd meteen een sportief weekend.  Ze voorspelden een windje van 11 knopen, met vlagen tot 20 knopen.

Ik gokte op de grote fok, die Sailselect voorbije winter voorzien had van grotere leuvers, en een vol grootzeil.  Er stond immers nog weinig wind.
Bij het uitvaren zag ik in de verte niks verkeer, geen kat op het water, maar eens ik zo goed als aan de monding van de de Vlije was doken er uit het Schelde-Rijn kanaal gelijk 5 vrachtschepen op.  Het leek echt de "Truman show"  :D
Tot aan de Krammer had ik een leuk windje mee, dat ging vlot, zonder reef.
Vroeger moest ik zo wat 'gokken' voor de juiste plek van de
Krammer aan de horizon, dat hoeft nu niet meer: ik telde er 18 windmolens!  Ze hebben flink doorgewerkt voorbije winter!

Eens door de 'Jacuzzi' draaide ik de Zijpe in, en sloeg de wind me om de oren.  Ook al heb ik het principe om steeds op voorhand te reven, deze keer werd ik in snelheid gegrepen.  Onder helling dan toch twee reven gestoken.
Gek wel: doordat ik de Serendipity wat 'platter' zeilde, stak ik jachten voorbij die zwoeren bij een vette helling en een volle genua  :-)

Ter hoogte van de Witte tonnen Vlije viel de wind wat weg.  Ik haalde beide reven er uit en besloot over de platen heen te gaan.  Nu mijn dieptemeter werkt, wil ik dat wel avonturen.
Zo kon ik een mooi stukje afsnijden en kwam uit, ongeveer ter hoogte van Kats.
Daar nam de wind weer toe, en werd het een heel sportief stuk opkruisen richting Wemeldinge.
Gaandeweg moest er weer een reef in, eigenlijk zelfs twee.

Eens ik in mijn toegewezen box lag, in Wemeldinge, ging ik gelijk langs bij Boateak.
Ik vertelde haar over de dieptemeter, met een woordje van dank, en toen ze me vertelde dat het viskraam van Sjaak Tramper er weer stond, ging ik er gelijk weer langs.  Die man zijn schotels zijn overheerlijk!

Zondag werd dan een saaie tocht terug: niks wind, soms regen, en tij tegen.
Ik kon onderweg wel een zeehondje spotten, en een bruinvis  :-)
Aan de krammersluizen werd het weer de 'Jacuzzi'.
Een zeiljacht, 'Blauwe Zwaan', sprak me aan en bood aan om eerst te gaan en me dan aan te nemen.  Hij herkende de solo-vlag, vandaar het voorstel.
Dankjewel, 'Blauwe Zwaan'!  Er zijn er dus effectief die de solo-vlag kennen.
Toen ik arriveerde in de eigen haven, kwam de zon er door en werden we getrakteerd om zomerse temperaturen.  Zalig!

Bijzondere vracht, in de Witte Tonnen Vlije

Zeehondje aan bakboord!
(Tussen de vrachtschepen in dan nog)

Regen...

Wemeldinge en een super viskraam

Voorbije weekend ging de tocht naar Wemeldinge.
Ik ging er het watersportwinkeltje - Boateak - nog eens bezoeken.  Ze verkopen er mijn boekje, en ik bracht er een nieuwe poster naartoe.

Bolletje van de solovlag
opnieuw rood geverfd

Omdat een rechtstreekse trip naar Wemeldinge via de Witte tonnen Vlije loopt, en het Brabantsche vaarwater, deed ik een ommetje om het allemaal wat leuker en rustiger te maken.  Mijn route liep dan via de KeetenB, en zo langs de mosselzaadinstallaties, oost van de Zeelandbrug.

Zeer lekkere gamba's!

Eens in Wemeldinge, sprong ik meteen bij Boateak binnen.
Wat verderop stond er een viskraam, en op aanraden van Evelien (zaakvoerster van de watersportzaak) ging ik er mijn avondmaal inkopen.  ik koos voor een vispaella, en omdat alles behoorlijk betaalbaar was, nam ik er nog een bami bij.
De verkoper deed er nog een schoteltje gambas in zoetzure saus bij, en nog een ander schoteltje.
"Mijn kraam moet leeg he!".  Bijzonder vriendelijk!

Pikhaak aan de achterstag

Na het voortreffelijke avondmaal ging ik nog even aan het klussen: zo wou ik de pikhaak ophangen aan mijn achterstag, en het stalen kabeltje aan de grootschoot vervangen door een dyneema versie.  Het is nog niet perfect gelukt, maar het werkt alleszins.

Daags erna zeilde ik langs dezelfde weg terug, maar helaas moest een heel stuk op motor.  Een fauwe wind gaf al niet erg veel power, en als die dan nog tegen zit, net als de stroming, gaat dat niet vooruit.  Nadat ik zowat een kwartier ter hoogte van dezelfde stuurboordboei bleef kruisen, ging dan maar de diesel op.
Eens voorbij de mosselzaadinstallatie konden de zeilen op, en in één scherp rak richting Krammer.
Eens voorbij de Krammersluizen meerde ik even af om de resterende visgerechten klaar te maken.

Voor wie eens echt lekkere vis en bereide gerechtjes wil eten is alvast dat kraampje een aanrader!
Sjaak Tramper - visspecialist - www.sjaaktramper.nl

Kraam van Sjaak Tramper

Dyneemalijntje ipv een staalkabeltje

.